ஆசிரியர்கள் கடுமையாகப் பேசும் வார்த்தைகள், பிள்ளைகளின் மன உறுதியையும், அவர்களின் எதிர்காலத்தையும், வாழ்க்கைப் பாதையையும் பாதித்திருக்கின்றன. நியாயமற்ற முறையில் நடந்து கொள்ளும் பெற்றோர்களும், பிள்ளைகளை ஊக்கமிழக்கச் செய்யும் வார்த்தைகளைப் பேசுகின்றனர். ஆனால், மற்றவர்களைத் தங்கள் வார்த்தைகளால் உற்சாகப்படுத்தி, உயர்த்தி, ஆதரித்து, ஊக்குவித்து, வலிமைப்படுத்தி, தகுதிப்படுத்தி, திறமைகளை வளர்க்கிறவர்களும் இருக்கின்றனர். நீதிமொழிகள் 31-ஆம் அதிகாரத்தில் விவரிக்கப்படும் சிறந்த பெண்ணிடம் இந்தப் பண்பு காணப்படுகிறது; “அவள் தன் வாயை ஞானம் விளங்கத் திறக்கிறாள்; தயையுள்ள போதகம் அவள் நாவின்மேல் இருக்கிறது”
(நீதிமொழிகள் 31:26). கிறிஸ்தவர்கள் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் எப்போதும் அன்பானதும், தயையுள்ளதுமான வார்த்தைகளைப் பேச வேண்டும் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
கடுமையும் சுயநலமும்:
வருத்தத்திற்குரிய வகையில், பலர் கடுமையான, முரட்டுத்தனமான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி தங்களுடைய சுயநலத்தை வெளிப்படுத்துகின்றனர். உண்மையில், சுயநலமுள்ள ஒருவரால் தயையுடன் பேசுவது கடினம். அப்போஸ்தலனாகிய யாக்கோபு, கட்டுப்பாடற்ற நாவானது காட்டையே கொளுத்தும் நெருப்பைப் போல அழிவை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று எச்சரிக்கிறார் (யாக்கோபு 3:5–6). ஒரு சீஷன் தயையுள்ள வார்த்தைகளைப் பேசுவதன் மூலம் இந்த உலகத்தில் கிறிஸ்துவுக்கு சாட்சியாகவும், மற்றவர்களுக்கு முன்மாதிரியாகவும் விளங்குகிறார்.
ஞானம்:
தயையுள்ள வார்த்தைகள் ஞானமுள்ள வார்த்தைகளாகும். மனித முயற்சியால் மட்டுமே நாவைக் கட்டுப்படுத்தி நடத்துவது எளிதல்ல. மேலிருந்து வரும் தேவ ஞானம் நமக்குத் தேவை. “மேலான ஞானமோ முதலாவது சுத்தமுள்ளதாயும், பின்பு சமாதானமுள்ளதாயும், சாந்தமுள்ளதாயும், இணங்குகிறதாயும், இரக்கத்தினாலும் நற்கனிகளினாலும் நிறைந்ததாயும், பட்சபாதமில்லாததாயும், மாயமற்றதாயும் இருக்கிறது” (யாக்கோபு 3:17). எனவே, கிறிஸ்துவின் சீஷர்கள் தங்கள் வாயைத் திறக்கும்போது தேவனிடமிருந்தும், வேதவசனத்திலிருந்தும் வரும் ஞானத்தைப் பேச வேண்டும்.
மனதுருக்கம்:
கிறிஸ்துவின் சீஷர்கள் மனதுருக்கம் நிறைந்த வார்த்தைகளைப் பேச வேண்டும். நோயுற்றவர்களுக்கும், பாவத்தில் விழுந்தவர்களுக்கும், துன்பப்படுகிறவர்களுக்கும் நமது வார்த்தைகள் ஆறுதலாக இருக்க வேண்டும். இத்தகைய வார்த்தைகள் உணர்ச்சியால் காயப்பட்டவர்களுக்கும், மன உளைச்சலில் இருப்பவர்களுக்கும், ஆவிக்குரிய நிலையில் தளர்ந்தவர்களுக்கும் குணப்படுத்தும் தைலம் போன்றவை. தயையுள்ள வார்த்தைகள் உயிரைக் கொடுக்கின்றன; ஆனால் கொடூரமான வார்த்தைகள் ஒருவருடைய மனதை நொறுக்கி, அவருடைய சுயமரியாதையைக்கூட அழித்துவிடக்கூடும் (நீதிமொழிகள் 15:4). இன்று பலர் கவலையுடனும் மன அழுத்தத்துடனும் வாழ்கின்றனர். அவர்களிடம் நாம் பேசும் தயையுள்ள வார்த்தைகள் அவர்களுக்கு ஆறுதலையும் மகிழ்ச்சியையும் அளிக்கக்கூடும் (நீதிமொழிகள் 12:25).
போதிக்கும் ஒரு கருவி:
தயையுள்ள வார்த்தைகள் போதிக்கவும், பயிற்றுவிக்கவும், வழிகாட்டவும், ஆலோசனை வழங்கவும், பிள்ளைகள், இளைஞர்கள் மற்றும் பெரியவர்களை வளர்க்கவும் பயன்படும் ஒரு சிறந்த கருவியாகும். இனிமையான வார்த்தைகள் மற்றவர்களின் மனதைத் திறக்கச் செய்து, அவர்களைச் சரியான வழியில் வழிநடத்த உதவுகின்றன. ஞானமுள்ளவர்கள் தங்கள் வார்த்தைகளை ஆக்கப்பூர்வமான நோக்கத்திற்காக பயன்படுத்துகின்றனர் (நீதிமொழிகள் 16:21).
நமது குரல்:
கிறிஸ்தவர்களின் குரலும் வார்த்தைகளும் சமூகத்திற்கு நன்மை பயப்பதாக இருக்க வேண்டும். தயையுள்ள வார்த்தைகள் தேனைப் போன்றவை. அவை ஆத்துமாவுக்கு இனிமையையும் உடலுக்கு ஆரோக்கியத்தையும் அளிக்கின்றன (நீதிமொழிகள் 16:24). ஆகையால், ஒரு கிறிஸ்தவர் தமது தயையுள்ள வார்த்தைகளால் சமூகத்தில் இருப்பதே மற்றவர்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருக்க வேண்டும். இன்றைய சமூகத்தில் அவசரமாகப் பேசப்படும் வார்த்தைகள், கொச்சையான வார்த்தைகள், அசுத்தமான மற்றும் ஆபாசமான வார்த்தைகள், சாப வார்த்தைகள் போன்றவை சாதாரணமாகிவிட்டன.
ஆனால், கிறிஸ்தவர்களின் பேச்சு அப்படிப்பட்டதாக இருக்கக்கூடாது. நமது வார்த்தைகள் கிறிஸ்துவின் அன்பையும், இரக்கத்தையும், பரிசுத்தத்தையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
என் வார்த்தைகளிலும் செயல்களிலும் நான் அன்பை / தயையை வெளிப்படுத்துகிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran