ஒரு பிச்சைக்காரன் ஒருவரிடமிருந்து ஏதாவது பெறும் நோக்கில் மிகவும் பிடிவாதமாக இருந்தான். அவன் அந்த மனிதனுடன் பக்கத்தில் நடந்து, பணம் கேட்டுக்கொண்டே நீண்ட தூரம் சென்றான். அந்த பணக்காரன் அவனை நோக்கிப் பார்க்கத் தயங்கினான். தெருவின் கடைசியில் வந்து திரும்பியபோதும், பிச்சைக்காரன் அவனை விட்டுவிடவில்லை. யாரும் இல்லாத இடம்வரை அவன் அவனைத் தொடர்ந்து வந்தான். திடீரென, அவன் அவன் கால்களில் விழுந்து, அவன் கால்களைப் பற்றிக்கொண்டு, தன் பசியைத் தீர்க்குமாறு கெஞ்சினான். இப்படிப்பட்ட பிச்சைக்காரனைப்போல், ஜெபத்தில் பிடிவாதமாக இருக்க வேண்டும் என்று தேவன் தமது ஜெப வீரர்களிடமிருந்து எதிர்பார்க்கிறார் (எசாயா 62:6-7).
மதில்மேல் ஜாமக்காரன்:
தேவனுடைய ஜனங்கள் எச்சரிக்கையுடன் என்றும் விழிப்புடன் இருப்பவர்களாக, காவலர்களாக அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
எப்போதும் மௌனமில்லாதவர்:
எசாயா இவ்வாறு எழுதுகிறார்; அவர்கள் பகலும் இரவும் மௌனமாக இருக்கமாட்டார்கள். முதலாவது, தேவன் சீயோனைப் பற்றியும், தமது இரண்டாம் வருகையையும் பற்றியும் ஒருபோதும் ஓய்வெடுப்பதில்லை. சர்வவல்லமையுள்ள தேவன் உலகத்தின் வரலாற்றை ஆளுகிறார், வழிநடத்துகிறார், கட்டுப்படுத்துகிறார். வரலாற்றின் திசை தேவனுடைய நித்தியத் திட்டத்தை நோக்கிச் செல்கிறது.
இரண்டாவது, தமது விண்ணப்பக்காரர்களாகிய ஜெப வீரர்களும், திருச்சபையும் மௌனமாகி விட வேண்டாம் என்று அவர் விரும்புகிறார். அவர்கள் இடைவிடாது ஜெபிக்க வேண்டும். திருச்சபை சோம்பேறியாகவோ, சோர்வாகவோ, மந்தமாகவோ இருக்கக் கூடாது.
மூன்றாவது, தமது பணி நிகழ்வில் தேவன் தமது ஜனங்களைத் தம்மோடு பங்குபெறச் செய்கிறார். யாருடைய உதவியும் இன்றி அவர் தாமே அதை நிறைவேற்றக் கூடியவராயினும், தமது பிள்ளைகளுக்குப் பங்களிப்பு உணர்வை அளிக்க அவர் அவர்களை இணை வேலைக்காரர்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். எவ்வளவு தாராளமான தேவன் அவர்!
ஓய்வில்லாத இரட்சகர்:
கெத்செமனே தோட்டத்தில் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து ஜெபித்தபோது, பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் என்ற மூன்று சீஷர்கள் தூங்கினார்கள் (மத்தேயு 26:36–46). உயிர்த்தெழுந்த இரட்சகர், தேவனுடைய வலது பக்கத்தில் தமது ஜனங்களுக்காக ஜெபித்து, வழிநடத்தும் வழக்கறிஞராக இருக்கிறார் (ரோமர் 8:34). திருச்சபை முழுமையான, மகிமையான மணவாட்டியாக மாறும் வரை, திருச்சபை தூங்காமல், அவரோடு இணைந்து ஜெபத்தில் பங்குபெற வேண்டும்.
அவருக்கு ஓய்வு அளிக்காதிருங்கள்:
தேவன் தமது ஜனங்கள் தம்மை ஆராதித்து, தனக்கு ஓய்வு கொடுக்காமல், தம்மிடத்தில் ஜெபிக்க அழைக்கிறார்; தேவனுக்கு ஓய்வு தேவையில்லை. இங்கு அதற்கான பொருள், தேவன் தமது திட்டத்தை எவ்வித தாமதமோ இடைவெளியோ இல்லாமல் நிறைவேற்றுவார் என்பதுதான். ஆனால் அதனால் திருச்சபைக்கு மௌனமாக இருக்க அனுமதி இல்லை. அது இடைவிடாமல் ஜெபத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
ஜெபத்திலும் ஆவிக்குரிய விஷயங்களிலும் நான் ஓய்வில்லாமல் இருப்பவரா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran