ரோமப் பேரரசின் ஆட்சிக்காலத்தில் திருச்சபை வேகமாக வளர்ச்சியடைந்ததோடு, கிறிஸ்தவர்கள் மக்களின் நலனுக்காகப் பல்வேறு சமூக நலப்பணிகளிலும் சேவைப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டு வந்தனர்.
ரோமப் பேரரசர் ஜூலியன் (Emperor Julian), கிறிஸ்தவர்கள் செய்துவந்த தர்மப் பணிகளையும் ஏழைகளுக்கான உதவிகளையும் பாரம்பரிய ரோம மதத்திற்கு அச்சுறுத்தலாகக் கருதினார். எனவே, கிறிஸ்தவத்தின் வளர்ச்சியைத் தடுத்து, மக்களின் ஆதரவைப் பெறும் நோக்கில் ஒரு பெரிய சமூக நலத்திட்டத்தைத் தொடங்கினார். அதன்படி, ஆலயங்களைத் திறந்து, அவற்றின் மதகுருமார்களை சமூக நலப்பணிகளில் ஈடுபடுத்த முயன்றார். ஆனால், திருச்சபை உலகளாவிய அளவில் ஒருங்கிணைந்து, அனைத்து மக்களையும் சென்றடைந்து வழங்கிய அன்பு மற்றும் பராமரிப்புக்கு ஈடாக அந்தத் திட்டத்தால் செயல்பட முடியவில்லை. இறுதியில் அந்த முயற்சி பெரும் தோல்வியில் முடிந்தது.
அன்பினால் ஏவப்பட்டவர்கள் (Compelled by Love):
எருசலேம் திருச்சபை தொடங்கப்பட்ட காலத்திலிருந்தே ஏழைகளின் நலனுக்காகவும், தர்மப் பணிகளிலும், சமூக சேவைகளிலும் திருச்சபை ஈடுபட்டு வந்தது (அப்போஸ்தலர் 6:1–7). விதவைகள், அனாதைகள் மற்றும் ஏழைகள் மீது அக்கறை செலுத்துவதுதான் உண்மையான தேவபக்தி என்று அப்போஸ்தலனாகிய யாக்கோபு போதித்தார் (யாக்கோபு 1:27). கிறிஸ்துவின் அன்பு விசுவாசிகளை ஆட்கொண்டு, மற்றவர்களின் ஆவிக்குரிய நலனுக்காகவும், அவர்களுடைய முழுமையான நல்வாழ்வுக்காகவும் செயல்படத் தூண்டுகிறது என்று பவுல் எழுதுகிறார். அந்த நல்வாழ்வு சமாதானம், நிறைவு மற்றும் முழுமையான நலத்தைக் குறிக்கிறது (2 கொரிந்தியர் 5:14). ஏழைகளுக்கும் தேவையுள்ள மக்களுக்கும் சேவை செய்வதற்கு கிறிஸ்தவர்கள் தேவ அழைப்பையும், பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையையும், தேவனுடைய வார்த்தையின் ஊக்கத்தையும் பெற்றிருந்தார்கள். ஆனால், இதற்கு மாறாக, உலக அதிகாரத்தைச் சார்ந்திருந்த பேரரசரின் அதிகாரம், வளங்கள் மற்றும் ஆதரவு ஆகியவற்றால் பாரம்பரிய மதத்தின் மதகுருமார்கள் கிறிஸ்தவர்களைப் போல மக்களுக்குச் சேவை செய்யத் தூண்டப்படவோ, ஊக்கப்படுத்தப்படவோ இல்லை.
ஆம், கிறிஸ்தவர்களின் சேவை அதிகாரத்தினால் உருவானதல்ல; கிறிஸ்துவின் அன்பினால் உண்டானது.
நற்செயல்கள் செய்வதற்குத் தகுதிப்படுத்தப்பட்டவர்கள் (Equipped for Good Work):
தேவனுடைய வார்த்தை சத்தியத்தைப் போதித்து, நீதியான வாழ்க்கையில் பயிற்றுவித்து, ஒவ்வொரு விசுவாசியையும் சகலவிதமான நற்செயல்களையும் செய்யத் தகுதிப்படுத்துகிறது என்று பவுல் தீமோத்தேயுவுக்கு எழுதுகிறார் (2 தீமோத்தேயு 3:16–17).
தேவனுடைய வார்த்தையின் மூலம் கிடைக்கும் இந்தத் தெய்வீக ஆயத்தம், உலகத்தில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான புதிய தரிசனத்தையும், வல்லமையையும், செயலாற்றும் ஆற்றலையும் அளிக்கிறது. இத்தகைய தேவ வல்லமையால் உந்தப்பட்ட நற்செயல்கள் சமுதாயத்தின் பண்பாட்டில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன; தவறான மதக் கொள்கைகளின் தாக்கத்தை எதிர்கொள்கின்றன; பேரரசர் ஜூலியன் போன்ற அரசியல் அதிகாரங்களின் எதிர்ப்புகளையும் தாண்டி முன்னேறுகின்றன.
தேவனுடைய வார்த்தையால் பயிற்றுவிக்கப்பட்டவர்கள் நற்செயல்களைச் செய்வதற்காக ஆயத்தப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.
வேதத்திலிருந்து கிடைக்கும் முன்மாதிரிகள் (Models from Scripture):
கிறிஸ்தவர்கள் பின்பற்றுவதற்கு வேதாகமத்தில், குறிப்பாக நற்செய்தி நூல்களில், சிறந்த முன்மாதிரிகள் இருக்கின்றன. கர்த்தராகிய இயேசு ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளித்த நிகழ்வு, ஏழைகளுக்கும் பசியால் வாடுபவர்களுக்கும் உணவளிக்க கிறிஸ்தவர்களைத் தூண்டியது. இயேசு குஷ்டரோகிகளைத் தொட்டு, அவர்களைக் குணமாக்கிய நிகழ்வு, குஷ்டரோகிகளுக்கான மருத்துவ மற்றும் சமூகப் பணிகளில் கிறிஸ்தவர்கள் முன்னோடிகளாகச் செயல்பட ஊக்கமளித்தது. இதன் தொடர்ச்சியாக, அவர்களுக்கான மருத்துவப் பராமரிப்பிலும் சிகிச்சை முறைகளிலும் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்கள் உருவாகின. பிறவியிலேயே பார்வையற்றிருந்த மனிதனுக்கு இயேசு பார்வை அளித்த நிகழ்வு, பார்வைக் குறைபாடு உள்ளவர்களுக்கான சேவைகளில் கிறிஸ்தவர்கள் ஈடுபட ஊக்கமளித்தது. இயேசு முடக்குவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட மனிதனைக் குணமாக்கிய நிகழ்வு, உடல் இயக்கக் குறைபாடுகள் மற்றும் மாற்றுத்திறன்களைக் கொண்ட மக்களுக்குச் சேவை செய்ய கிறிஸ்தவர்களுக்கு உந்துதலாக அமைந்தது.
இவ்வாறு, கிறிஸ்து தமது வாழ்க்கையில் வெளிப்படுத்திய அன்பு, இரக்கம் மற்றும் வல்லமையைத் திருச்சபையும் கிறிஸ்துவின் சரீரமாக இருந்து, தனது சேவையின் மூலம் வெளிப்படுத்தி வருகிறது. இயேசு செய்த நற்செயல்களை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு, தேவையுள்ள மக்களுக்கு அன்போடும் இரக்கத்தோடும் சேவை செய்வதே திருச்சபையின் அழைப்பாகும்.
நான் நீதியும் நேர்மையும் நிறைந்த நற்செயல்களில் உண்மையாக ஈடுபட்டு வருகிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran