பணம் மட்டும்தானா!!

ஒரு மனிதர், பங்குச் சந்தையில் முதலீடு செய்திருந்த பெருந்தொகையான பணத்தை இழந்தார். அது அவருடைய பத்து ஆண்டுகால சேமிப்பு. அவர் முதலீடு செய்த நிறுவனம் திவாலானதால், அவரது பணம் அனைத்தும் பறிபோனது. உலகத்தின் பார்வையில் இத்தகைய அனுபவங்கள் துரதிர்ஷ்டம் அல்லது கெட்ட நேரம் என்று கருதப்படுகின்றன. ஆனால், தேவன் அந்த உண்மையுள்ள விசுவாசியிடம், “நீ இழந்தது பணம் மட்டும்தானே? எல்லாமே இழந்துவிட்டாயா?” என்று பேசினார்.
அந்த மனிதர் சிந்திக்கத் தொடங்கினார்; “பத்து ஆண்டுகள் உழைத்து, வியர்வை சிந்தி, தியாகத்துடன் சேமித்த பணம் வெறும் ‘பணம் மட்டும்தானா?’”
அவர் ஆழமாக சிந்தித்தபோது, உலகத்தின் செல்வங்கள் அழிந்துபோகக்கூடியவை என்ற உண்மையை உணர்ந்தார். அப்படியானால், உண்மையில் மதிப்புமிக்கது எது? நித்தியமானது எது? சங்கீதக்காரனாகிய தாவீது பாடுகிறார்: “உமது கிருபை ஜீவனைப்பார்க்கிலும் நல்லது” (சங்கீதம் 63:3).

ஜீவன்:
ஜீவன் தேவன் கொடுத்த ஈவு. மரித்தவர்கள் அவரைப் புகழ முடியாது. “மரித்தவர்களும் மவுனத்தில் இறங்குகிற அனைவரும் கர்த்தரைத் துதியார்கள்” (சங்கீதம் 115:17).
ஆம், அந்த மனிதர் ‘பணம் மட்டுமே’ இழந்தார்; தனது ஜீவனை இழக்கவில்லை. அவர் இன்னும் உயிரோடு இருந்தார்; தேவனைத் துதிக்கவும், ஆராதிக்கவும், மகிமைப்படுத்தவும், அவருக்கு ஊழியம் செய்யவும் முடிந்தது.
அவருடைய பணம் போய்விட்டது; கடந்த காலத்தில் அவர் இழந்தது திரும்பாது. ஆனால் அவர் உயிரோடு இருக்கிறார்; அவருடைய எதிர்காலம் தேவனுடைய கரங்களில் பாதுகாப்பாக இருக்கிறது.
கர்த்தராகிய இயேசு தம்முடைய சீஷர்களிடம் கேட்டார்; “ஜீவனானது ஆகாரத்திலும், சரீரமானது வஸ்திரத்திலும் அதிகமானது அல்லவா?” (மத்தேயு 6:25). பணம் உணவையும் உடையையும் வாங்கித் தர முடியும்; ஆனால் ஜீவனை வாங்கித் தர முடியாது.

நற்பெயர்:
அந்த மனிதர் மேலும் ஒரு உண்மையை உணர்ந்தார். தான் யாரையும் ஏமாற்றவோ, சுரண்டவோ இல்லை; தானே ஏமாற்றப்பட்டு பாதிக்கப்பட்டவர். எனவே, தன்னுடைய நற்பெயர் காக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதற்காக அவர் தேவனுக்கு நன்றி செலுத்தினார். ஒரு விசுவாசியாக, அவர் தொடர்ந்து கர்த்தருக்கு சாட்சியாக வாழ முடியும். “நற்கீர்த்தி விலையுயர்ந்த பரிமள தைலத்தைப்பார்க்கிலும் மேலானது” (பிரசங்கி 7:1). அதாவது, ஆடம்பரமான வாழ்க்கையைவிட நல்ல குணநலனும் நற்பெயரும் மேலானவை. “நற்கீர்த்தி மிகுந்த ஐசுவரியத்தைப்பார்க்கிலும் தெரிந்துகொள்ளத்தக்கது; வெள்ளியையும் பொன்னையும் பார்க்கிலும் தயை கிடைப்பது நலம்”
(நீதிமொழிகள் 22:1).

அநீதி: 
அநீதியைச் செய்வதைவிட, அநீதியைச் சகித்துக்கொள்வதே மேல் (1 கொரிந்தியர் 6:7). தேவனுடைய பிள்ளைகள் பரிசுத்தமான வாழ்க்கையை வாழ அழைக்கப்பட்டவர்கள். “நீங்கள் அழைக்கப்பட்ட பரிசுத்தருக்கொத்த பரிசுத்தவான்களாயிருங்கள்” (1 பேதுரு 1:15). அவர்கள் உலகத்தைப் பின்பற்றாமல் தேவனைப் பின்பற்ற வேண்டும். பாவத்தால் நிறைந்த உலக மனிதர்களைப் போல பழிவாங்கவோ, தீமைக்குத் தீமை செய்யவோ கூடாது. நமக்கு அநீதி இழைக்கப்பட்டாலும், நாமே அநீதியைச் செய்வதன் மூலம் தேவனுடைய சாட்சியை இழந்துவிடக்கூடாது.

மீட்டெடுத்தல்: 
யூதாவின் ராஜாவாகிய அமத்சியா, வெளிநாட்டுப் படைவீரர்களை நூறு தாலந்து வெள்ளிக்கு கூலிக்கு அமர்த்தினார். ஆனால், தேவனுடைய தீர்க்கதரிசி அவரை எச்சரித்தபோது, அந்த வீரர்களைத் திருப்பி அனுப்ப அவர் தயாரானார். இருப்பினும், ஏற்கெனவே செலவிட்ட பணத்தைப் பற்றிக் கவலைப்பட்டார்.
அப்போது தீர்க்கதரிசி அவரிடம் கூறினார்; “கர்த்தர் இதிலும் அதிகமானதை உமக்குக் கொடுக்க வல்லவர்” (2 நாளாகமம் 25:9). எவ்வளவு அழகான நம்பிக்கையின் வார்த்தை! நாம் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்து ஏதாவது ஒன்றை இழந்தாலும், தேவன் நம்முடைய இழப்பை விடப் பெரிய ஆசீர்வாதத்தை அளிக்க வல்லவர்.

*உலகத்தின் செல்வங்களைக் குறித்து என்னுடைய மனப்பான்மை என்ன? பணம் இழந்தால் எல்லாவற்றையும் இழந்துவிட்டதாக நான் நினைக்கிறேனா? அல்லது,
ஜீவன், நற்பெயர், தேவனுடனான உறவு, பரிசுத்தமான வாழ்க்கை, நித்திய நம்பிக்கை ஆகியவை பணத்தையும் உலகச் செல்வங்களையும் விட மேலானவை என்பதை உணர்ந்து வாழ்கிறேனா?*

Rev. Dr. J.N. Manokaran