மன்னராட்சியின் கீழ் வாழ்ந்த காலத்தில் (Monarchy), சாதாரண மக்களுக்குத் தங்களுடைய எதிர்ப்பைத் தெரிவிக்கவோ, ஆட்சியில் மாற்றங்களைக் கோரவோ உரிமைகள் இருக்கவில்லை. இருப்பினும், தேவனுடைய பார்வையில் அநீதியானதும் தவறானதுமான செயல்களுக்கு எதிராக தேவனுடைய மக்கள் துணிந்து நின்றார்கள். அதற்கு வேதாகமத்தில் ஐந்து முக்கியமான உதாரணங்களைக் காணலாம்.
1. அப்போஸ்தலர்கள்: சுவிசேஷம் அறிவிப்பதை நிறுத்த மறுத்தார்கள்
சனகெரிப் சங்கத்தினர் (ஆலோசனைச் சங்கத்தினர்) அப்போஸ்தலர்களை எச்சரித்தார்கள், அடித்தார்கள், சிறையில் அடைத்தார்கள். மேலும், கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் பிரசங்கிக்கக்கூடாது என்று கட்டளையிட்டார்கள். ஆனாலும், அப்போஸ்தலர்கள் சுவிசேஷத்தை அறிவிப்பதை நிறுத்தவில்லை. அதற்கு அவர்கள் அதிகாரிகளிடம், “மனுஷருக்குக் கீழ்ப்படிகிறதைப்பார்க்கிலும் தேவனுக்கே கீழ்ப்படிந்திருக்க வேண்டும்” என்று உறுதியாகப் பதிலளித்தார்கள்
(அப்போஸ்தலர் 5:27–29).
2. மருத்துவச்சிகள்: குழந்தைகளைக் கொல்ல மறுத்தார்கள்
ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு ஆகியோரின் சந்ததியினர் தொடர்ந்து பெருகுவதைத் தடுத்து, அவர்களை அடிமைத்தனத்திலேயே வைத்திருக்க எகிப்தின் பார்வோன் திட்டமிட்டான். அதற்காக, எபிரெயப் பெண்களுக்குப் பிரசவம் பார்க்கும் மருத்துவச்சிகள், ஆண் குழந்தைகள் பிறந்தால் அவற்றைக் கொன்றுவிட வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டான்.
ஆனால், அந்த மருத்துவச்சிகள் தேவனுக்குப் பயந்ததால், பார்வோனின் கொடிய கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியாமல் ஆண் குழந்தைகளைக் கொல்ல மறுத்தார்கள் (யாத்திராகமம் 1:17).
3. மோசேயின் பெற்றோர்: குழந்தையைக் கைவிட மறுத்தார்கள்
ஆண் குழந்தைகள் பிறந்தால் அவற்றை நைல் நதியில் எறிந்துவிட வேண்டும் என்று பார்வோன் கட்டளையிட்டிருந்தான். ஆனால், மோசேயின் பெற்றோராகிய அம்ராமும் யோகெபெத்தும் அந்தக் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியவில்லை.
மோசே பிறந்தபோது, அவரைக் கைவிடாமல் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தார்கள். பின்னர், தண்ணீர் புகாதபடி ஒரு கூடையைத் தயார் செய்து, குழந்தையை அதில் வைத்து நைல் நதியோரத்திலிருந்த நாணற்புற்களில் மறைத்து வைத்தார்கள். பார்வோனின் மகள் அந்தக் குழந்தையைக் கண்டெடுத்து, தன் மகனாக வளர்த்தாள் (யாத்திராகமம் 2:1–10).
4. மூன்று வாலிபர்கள்: சிலையை வணங்க மறுத்தார்கள்
நேபுகாத்நேச்சார் ராஜா, பொன்னால் செய்யப்பட்ட ஒரு பெரிய சிலையை நிறுவி, அனைவரும் அதற்கு முன்பாகத் தலைவணங்க வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டான். ஆனால், சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகிய மூன்று வாலிபர்களும் ராஜாவின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியாமல் சிலையை வணங்க மறுத்தார்கள். அதற்காக எரிகிற அக்கினிச் சூளையில் போடப்பட்டபோதும், தங்கள் விசுவாசத்தில் உறுதியாக நின்றார்கள். தேவன் அவர்களை அற்புதமாகப் பாதுகாத்தார். அக்கினிச் சூளையின் நடுவிலும் அவர்களோடு ஒரு தூதன் இருந்தான். தேவன் அவர்களைத் தீங்கின்றி விடுவித்தார் (தானியேல் 3:13–18).
5. தானியேல்: ஜெபிப்பதை நிறுத்த மறுத்தார்
பாபிலோனின் 120 தேசாதிபதிகள் தானியேலுக்கு எதிராகச் சதி செய்தார்கள். அவர்கள் தானியேலைக் குற்றப்படுத்துவதற்காக, தரியு ராஜாவிடம் ஒரு சட்டத்தைக் கொண்டுவரச் செய்தார்கள். அதன்படி, முப்பது நாட்களுக்கு ராஜாவைத் தவிர வேறு எந்தத் தெய்வத்திடமோ மனிதனிடமோ யாராவது விண்ணப்பம் செய்தால், அவர்கள் சிங்கங்களின் கெபியில் போடப்பட வேண்டும். ஆனால், தானியேல் வழக்கம்போலத் தன் வீட்டிற்குச் சென்று, எருசலேமை நோக்கிய ஜன்னல்களைத் திறந்து வைத்து, ஒரு நாளைக்கு மூன்று வேளையும் தேவனிடம் ஜெபித்து ஸ்தோத்திரம் செய்தார். புதிய சட்டத்தை அறிந்திருந்தும், தன்னுடைய ஜெப வாழ்க்கையை அவர் கைவிடவில்லை. இதன் காரணமாக அவர் சிங்கங்களின் கெபியில் போடப்பட்டார். ஆனாலும், தேவன் தம்முடைய தூதனை அனுப்பி, சிங்கங்களின் வாயைக் கட்டி, தானியேலைப் பாதுகாத்து விடுவித்தார் (தானியேல் 6:10).
தேவனுக்கு உண்மையாய் இருப்பதற்காக, சிலுவையைச் சுமக்கவும், மரணத்தைக்கூட துணிவுடனும் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்துடனும் எதிர்கொள்ளவும் நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran