இந்த உலகில் நன்மையும் மகத்தான சாதனைகளும் நிகழ்வதற்குக் காரணம், மற்றவர்கள் செய்யத் தயங்கும் காரியங்களைத் துணிச்சலுடன் செய்ய முன்வரும் சிலரே. முன்னோடிகள் தெளிவான தரிசனமும், தீவிரமான ஆர்வமும் கொண்டவர்களாக இருப்பதால், அவர்கள் கூட்டத்தைப் பின்பற்றாமல், எதிர்நீரோட்டத்திலும் நீந்திச் செல்வார்கள். தங்கள் இலக்கை அடைவதற்காக உயிரையும் பணயம் வைக்கத் தயங்கமாட்டார்கள். இவ்வாறான முன்னோடிகளைத் தேவன் பயன்படுத்தி, புதிய பாதைகளை உருவாக்கவும், மற்றவர்களுக்கு முன்மாதிரியாகவும் எழுப்புகிறார்.
ஜெபத்தில் முன்னோடி:
ஆபிரகாம், சோதோம் மற்றும் கொமோரா போன்ற துன்மார்க்க நகரங்களுக்காக தேவனிடத்தில் பரிந்து பேசிய ஜெப முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தார் (ஆதியாகமம் 18:22–33). மோசே, இஸ்ரவேல் மக்கள் செய்த பாவத்தை மன்னிக்கும்படி தேவனிடம் மன்றாடினார்; அவ்வாறு மன்னிக்காவிட்டால், தன் பெயரையே ஜீவபுத்தகத்திலிருந்து அழித்துவிடுமாறு வேண்டினார் (யாத்திராகமம் 32:32). சாமுவேல், இஸ்ரவேல் ஜனங்களுக்காக ஜெபிக்காமல் இருப்பது தேவனுக்கு விரோதமான பாவம் என்று அறிவித்தார் (1 சாமுவேல் 12:23).
விசுவாசத்தில் முன்னோடி:
மகத்தான தேவனில் வைத்த மகத்தான விசுவாசத்தினால், தேவனுடைய மகத்தான ஊழியர்கள் பெரிய காரியங்களைச் சாதித்தனர்.
வில்லியம் கேரி ஒரு சாதாரண செருப்புத் தைப்பவராக இருந்தாலும், இந்திய மக்களுக்கு சுவிசேஷத்தை அறிவிக்க வேண்டும் என்ற ஆழமான பாரத்தைக் கொண்டிருந்தார். திருச்சபையின் ஆதரவு கிடைக்காதபோதும், நண்பர்களின் ஊக்கத்துடன் இந்தியாவிற்கு வந்தார். முறையான பள்ளிக் கல்வி பெறாத அவர், புதிய ஏற்பாட்டை 40-க்கும் மேற்பட்ட மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கும் பணிக்கு அடித்தளமிட்டார்.
நற்செயல்களில் முன்னோடி:
யோப்பா நகரில் வாழ்ந்த தபித்தாள் (தொற்காள்) என்ற விசுவாசி, தன் திறமைகளை ஏழைகளுக்கும் ஆதரவற்றவர்களுக்கும் உதவ பயன்படுத்தினார். "அவள் தங்களோடிருக்கையில் செய்த அங்கிகளையும் உடைகளையும் எல்லா விதவைகளும் அழுதுகொண்டு காட்டினார்கள்" (அப்போஸ்தலர் 9:36–39).
வேதாகமம், தேவனுடைய மனிதன் எல்லா நற்கிரியைகளுக்கும் தகுதியுள்ளவனாக இருக்கும்படி போதித்து ஆயத்தப்படுத்துகிறது (2 தீமோத்தேயு 3:15–17). வரலாறு முழுவதும், தேவனுடைய அழைப்புக்குக் கீழ்ப்படிந்து நற்கிரியைகளைச் செய்த கிறிஸ்தவர்கள், தாங்கள் வாழ்ந்த சமுதாயத்தையும் நாடுகளையும் மாற்றியமைத்துள்ளனர்.
அருட்பணியில் முன்னோடி:
கிறிஸ்துவின் நாமம் இன்னும் அறிவிக்கப்படாத இடங்களில் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்க வேண்டும் என்ற தீவிரமான விருப்பம் அப்போஸ்தலன் பவுலுக்கு இருந்தது (ரோமர் 15:20). மற்றவர்கள் ஏற்கனவே அமைத்த அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்ட விரும்பாமல், புதிய பகுதிகளில் சுவிசேஷத்தை எடுத்துச் செல்ல அவர் விரும்பினார். இவ்வாறான முன்னோடி மிஷனரிகளே உலகின் எல்லைவரை சுவிசேஷத்தை எடுத்துச் சென்றனர்.
சிந்தனைக்காக:
எந்தத் துறையில் முன்னோடியாகச் செயல்பட தேவன் என்னை அழைக்கிறார்?
Rev. Dr. J.N. Manokaran