ஒரு தேசத்தின் தலைமைத்துவம் தேவனுடைய சத்தத்திற்குச் செவிகொடுக்காதபோது, அந்தத் தேசம் பேரழிவை எதிர்கொள்ள நேரிடும். விருந்தினர்களாக எகிப்திற்கு வந்த இஸ்ரவேலர்கள் பின்னர் அடிமைகளாக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்களை விடுதலையாக்கும்படி தேவன் பார்வோனுக்குக் கட்டளையிட்டார். ஆனால், பார்வோன் தேவனுடைய சத்தத்திற்குச் செவிகொடுக்கவில்லை. மாறாக, தன் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தி, தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிய மறுத்தான். இதன் விளைவாக, தேவனுடைய கோபாக்கினை பத்து வாதைகளின் மூலம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது.
இருதயத்தைக் கடினப்படுத்துதல்:
இறையாண்மையுள்ள, சர்வஞானியுமான தேவன், பார்வோன் தன் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்துவான் என்பதையும், பின்னர் கர்த்தர் அவன் இருதயத்தை மேலும் கடினப்படுத்துவார் என்பதையும் அறிந்திருந்தார் (யாத்திராகமம் 4:21; 7:3; 14:4, 17). மூன்று முறை பார்வோன் தானாகவே தன் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தினான் (யாத்திராகமம் 8:15, 32; 9:34). ஐந்து முறை அவன் இருதயம் கடினமானதற்கான காரணம் குறிப்பிடப்படவில்லை (யாத்திராகமம் 7:13, 22; 8:19; 9:7, 35).
ஆறு முறை தேவன் பார்வோனுடைய இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தினார் என்று வேதம் கூறுகிறது (யாத்திராகமம் 9:12; 10:1, 20, 27; 11:10; 14:8).
தன்னைத் தேவனாகக் கருதியது:
பார்வோன் தன்னையே ஒரு தெய்வமாகக் கருதினான். அரசியல் ரீதியாக எகிப்து வல்லமையான தேசமாக இருந்தது. அடிமைகளின் உழைப்பினால் அதன் பொருளாதார அமைப்பு நிலைத்திருந்தது. எனவே, அவர்களை விடுதலையாக்குவது தன் தேசத்திற்கு பேரழிவை ஏற்படுத்தும் என்று அவன் எண்ணினான். யெகோவாவே உண்மையான தேவன் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள அவன் கலகத்துடன் மறுத்தான். ஆரம்பத்தில் பார்வோனே தன் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தினான்.
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாதை:
பார்வோன் ஏற்கனவே தேர்ந்தெடுத்திருந்த பாதையை தேவன் உறுதிப்படுத்தினார். அவன் தீமையான பாதையையும், துன்மார்க்கமான சிந்தனையையும், பெருமையையும் தேர்ந்தெடுத்தான்.
அவனுடைய கலகமும் பிடிவாதமும் தொடர்ந்து அதிகரிக்கும்படி கர்த்தர் அனுமதித்தார். இதன் மூலம் தேவனுடைய இறுதியான நியாயத்தீர்ப்பு அவன்மேல் வருவதற்கான வழி ஏற்பட்டது.
தேவனுடைய வல்லமை:
பார்வோனுடைய இருதயம் கடினப்பட்டபோது, தேவனுடைய வல்லமையும் இன்னும் தெளிவாக வெளிப்பட்டது. எகிப்தின் சாஸ்திரிகளே, “இது தேவனுடைய விரல்” என்று ஒப்புக்கொண்டார்கள் (யாத்திராகமம் 8:19). வல்லமையும் அதிகாரமும் தேவனுக்கே உரியது. எபிரெய அடிமைகளுக்காக தேவன் தலையிட்டார். ஆயினும், பார்வோன் தேவனுடைய இறையாண்மையையும் அதிகாரத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளவும், அவருக்குக் கீழ்ப்படியவும் மறுத்தான்.
எச்சரிக்கைகளும், அடையாளங்களும், வாதைகளும் பார்வோனுடைய இருதயத்தில் மனந்திரும்புதலை ஏற்படுத்தவில்லை. ஒரே மனிதனுடைய கலகமும் கீழ்ப்படியாமையும் முழு சாம்ராஜ்யத்திற்கும் பேரழிவைக் கொண்டுவந்தது.
சிலர் நம்பினர்:
ஆலங்கட்டி மழையின் வாதையின்போது பார்வோனுடைய அதிகாரிகளில் சிலர் தேவனுடைய வார்த்தையை நம்பினர். அவர்கள் தங்கள் வேலைக்காரர்களையும் மந்தைகளையும் வீட்டிற்குள் பாதுகாப்பாகக் கொண்டுவந்து காப்பாற்றிக்கொண்டார்கள்.
பார்வோனைச் சந்தித்து, இஸ்ரவேலரை விடுதலையாக அனுப்பும்படி சிலர் வற்புறுத்தினார்கள். இஸ்ரவேலர்கள் எகிப்தைவிட்டு வெளியேறியபோது, அவர்களுடன் பலவிதமான மக்கள் சேர்ந்துசென்றனர். அவர்கள் “கலப்பான கூட்டம்” என்று அழைக்கப்பட்டனர் (யாத்திராகமம் 12:38).
தேவனுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் இருப்பதற்காக நான் என் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran