வேதாகமம் என்பது மனிதகுலத்திற்கு தேவனளித்த அருமையான பரிசாகும், இது தனிநபர்கள், குடும்பங்கள், சமூகங்கள், நாடுகள் மற்றும் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையை மாற்றும் வல்லமை கொண்டது.
பாவத்தின் மீதான ஈர்ப்பை நீக்குதல்:
சிறந்த சுவிசேஷகர்களில் ஒருவரான டி.எல். மூடி கூறியதாவது: "வேதாகமம் உங்களை பாவத்திலிருந்து காத்துக்கொள்ளும், அல்லது பாவம் உங்களை வேதாகமத்திலிருந்து விலக்கிவிடும்". இயற்கையில் ஈர்ப்பு விசை (Gravity) விதி அனைத்தையும் கீழே இழுக்கும் போல, மரணத்தின் விதியும் மனிதரில் செயல்பட்டு, அவர்களை பாவத்திற்கும் அழிவிற்கும் இழுக்கிறது. நெருப்பின் ஒளியால் ஈர்க்கப்பட்ட பூச்சிகள் மரணத்தில் விழுவது போல இது ஒரு கொடிய ஈர்ப்பு. தேவனுடைய வார்த்தை பரிசுத்தத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது, நீதியில் பயிற்சியளிக்கிறது, தீமையிலிருந்து அல்லது துன்மார்க்கத்திலிருந்து பாதுகாக்கிறது.
தேவ நோக்கத்தை மீண்டும் கண்டுபிடித்தல்:
இந்த உலகில் பிறக்கும் அனைத்து மனிதர்களுக்கும் தேவன் வடிவமைத்த ஒரு நோக்கம் உள்ளது. அந்த நோக்கத்தை கண்டுபிடிப்பவர்கள் வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தையும், உலகில் அமைதியையும் அனுபவிப்பார்கள். பெரும்பாலான மக்கள் தங்களின் வாழ்க்கை நோக்கத்தை அவர்கள் சூழ்நிலை, பெற்றோர்கள், நிறுவனங்கள் அல்லது அரசுகள் தீர்மானிக்கின்றன என நினைக்கிறார்கள். அவர்கள் துரதிர்ஷ்டவசமாக தவறாக புரிந்துக் கொண்டுள்ளனர். நிஜத்தில் தேவனின் திட்டத்தையும், அவருடைய விருப்பத்தையும் உணர்வதே உண்மையான ஞானம்.
மனதைப் புதுப்பித்தல்:
மனித மனம் கலாச்சாரம், சமூகம், பெற்றோர்கள், நண்பர்கள், பள்ளி, சமூக ஊடகம், பாரம்பரியம், பழக்கவழக்கங்கள் என கற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கருத்துக்களால் நிரம்பியுள்ளது. ஆனால், இந்த தகவலும் அறிவும் போதுமானவை அல்ல. சில நேரங்களில், அவை தேவ வார்த்தையில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட உண்மைக்கு / சத்தியத்திற்கு முரணாக இருக்கக்கூடும். எனவே, வேதாகமத்தை படித்து தியானிக்கும் போது மனது புதுப்பிக்கப்படுகிறது, அப்போது உலகத்தின் போக்குகளையும் பாரம்பரியங்களையும் பின்பற்றுவதை நிறுத்தி, தேவனின் நல்லதும், உகந்ததும், சம்பூர்ணமானதுமான சித்தத்தைச் செய்வதற்காக உதவுகிறது (ரோமர் 12:2).
ஆவிக்குரிய புதுப்பித்தல்:
இதன் பொருள், தேவ அன்பால் நிரம்பி, முழு மனதுடன், ஆத்துமாவுடன், புத்தியுடன், வலிமையுடன் அவரை நேசிப்பதாகும் (ரோமர் 5:5; மத்தேயு 22:37-40). வேதாகமத்தை படித்து தியானிக்காதவர்கள், தேவனின் மீதான தங்களின் ஆதிஅன்பை இழந்து விடுவார்கள் (வெளிப்படுத்தல் 2:4). சங்கீதகாரன், தேவ வார்த்தையால் புதுப்பிக்கப் பட வேண்டுமென்று ஜெபிக்கிறான் (சங்கீதம் 119:93,107).
வார்த்தையில் மகிழ்தல்:
தீர்க்கதரிசி எரேமியா, தேவ வார்த்தைகளை கண்டபோது அவற்றை உணவாக உண்டதாகவும், அவை தனது மகிழ்ச்சி மற்றும் இதய மகரந்தமாக இருந்ததாகவும் கூறுகிறார் (எரேமியா 15:16). இரவும் பகலும் தேவ வார்த்தையைத் தியானிக்கும் மனிதர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்; ஆம், அவர்கள் சந்தோஷத்தினால் நிறைந்திருப்பார்கள் (சங்கீதம் 1:1-3).
நான் அவருடைய வார்த்தையைத் தியானிக்கும் ஒரு ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட மற்றும் மகிழ்ச்சியான நபரா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran