பஞ்சாபின் ஜலந்தர் பகுதியைச் சேர்ந்தவர், துபாயில் வசிக்கும் ஒரு தொழிலாளி, அடர்த்தியான ஒரு சிவப்பு தூர்ப்பட்டா மற்றும் ஷெர்வானி அணிந்துகொண்டு, தனது திருமண விழாவிற்கு உறவினர்கள் 150 பேருடன் வந்து மணமகளை காணாமல் திகைத்து நின்றார். அந்த மணமகன், மணமகளுடன் மூன்று வருடத்திற்கு மேலாக ஆன்லைனில் தொடர்பில் இருந்தார்; ஒருபோதும் நேரில் சந்தித்ததில்லை. திருமணம் மோகா நகரில் உள்ள "ரோஸ் கார்டன் பேலஸ்" என்ற திருமண மண்டபத்தில் நடக்கவிருந்தது. ஆனால், மணமகன் மற்றும் உறவினர்கள் அந்த இடத்திற்கு சென்றபோது, அங்கு அந்த பெயரில் எந்த மண்டபமும் இல்லை, மேலும் மணமகளும் காணாமல் போயிருந்தார்; அவரது கைபேசியும் அணைக்கப்பட்டிருந்தது (இந்தியா டுடே, டிசம்பர் 7, 2024). இது எவ்வளவு மிகப்பெரிய ஏமாற்றம்!
பரலோகம் புகுதல்:
கர்த்தராகிய மணமகன் தமது மணமகளான திருச்சபைக்காக வரும்போது, இப்படிப்பட்ட காணாமல் போதல் நிகழாது. அதற்கு பதிலாக, திருச்சபை ஒன்றுகூடப்பட்டு, பேரானந்தப்படுத்தப்பட்டு, மணமகனுடன் இணைக்கப்பட்டு, அதிகாரப்பூர்வமான திருமண விழா விண்ணகத்தில் நடைபெறும்; அது தான் கிறிஸ்துவின் மற்றும் அவரது மணமகளின் நித்திய ஐக்கியம் (வெளிப்படுத்தல் 19:7-9; 21:1-2). உலகம் தேவனுடைய பரிசுத்த ஜனங்கள் தங்களிடத்தில் இல்லாமல் போனதை ஒருகணம் உணரக்கூடும் மற்றும் புரிந்துகொள்ளக்கூடும், ஆனால் அவர்கள் திருச்சபையை கிறிஸ்துவின் மணவாட்டியாக உணராமல் இருக்கலாம்.
விபச்சார மனைவி:
பழைய ஏற்பாட்டில், உடன்படிக்கைக்குள் இருந்த இஸ்ரவேல் மக்கள் தேவனை வழிபடுவதை விட்டுவிட்டு, தேவனல்லாத மற்ற தேவர்களை பின்பற்றினார்கள். அவர்களைத் திருப்பி அழைக்க, தேவன் தமது தீர்க்கதரிசிகளின் மூலம் கண்டித்தார், மேலும் அவர்களின் செயல்களை ஆவிக்குரிய விபசாரம் என்று குற்றஞ்சாட்டினார். அவர்கள் விசுவாசமற்ற மனைவி என அழைக்கப்பட்டார்கள் (எரேமியா 3:20; எசேக்கியேல் 16; ஓசியா 3:1). கர்த்தரின் சீஷர்கள் சத்தியத்தை விட்டு விலகி, மற்ற விஷயங்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும்போது, அவை அவர்களுக்கு விக்கிரகங்களாக ஆகின்றன. மக்கள் தங்கள் ஆற்றல், நேரம், வலிமை, மற்றும் மனஉறுதியை முழுவதுமாக செலவிடும் விஷயங்கள் அல்லது திட்டங்கள் மனத்தின் விக்கிரகங்கள் ஆகின்றன (எசேக்கியேல் 14:4).
களங்கமற்றதும் குற்றமற்றதும்:
மணமகனாகிய கர்த்தர் தாமே தனது மணமகளான திருச்சபையை அன்பு செய்து, தன்னையும் அர்ப்பணித்து, பரிசுத்தப்படுத்துகிறார். “கறை, சுருக்கம் அல்லது அத்தகைய எதுவும் இல்லாமல், பரிசுத்தமாகவும், மாசற்றதாகவும் இருக்கும்படி, மகிமையுடன் சபையைத் தமக்கு முன்பாக நிறுத்துவார்” (எபேசியர் 5:27). பரிசுத்தத்தைக் கடுமையாக நாடுவது எல்லா விசுவாசிகளின் கடமை. அவருடைய வருகையை எதிர்நோக்கி, தொடர்ந்து நம்பிக்கையில் வாழ்பவர்கள் தங்களைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்வார்கள் (1 யோவான் 3:3).
அவரது வருகையின் நம்பிக்கையுடன் பாவத்திலிருந்து விலகி நான் ஒரு பரிசுத்த வாழ்க்கையை நடத்துகிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran