செழிப்பு பிரசங்கிகள் பின்வருமாறு கற்பிக்கிறார்கள்; அதன் பெயரைக் கூறி அதை உரிமை கொண்டாடுங்கள். சிலர் ஆசீர்வாதங்களைக் கோர வேண்டும், கட்டளையிட வேண்டும், பறிக்க வேண்டும் என்று கற்பிக்கிறார்கள். துரதிர்ஷ்டவசமாக, இத்தகைய தவறான போதனைகள் மக்கள் மத்தியில் பிரபலமடைகின்றன, ஏனெனில் அவை மனிதரின் சரீர ஆசைகள், உலகியலான விருப்பங்கள், அநியாயமான பேராசைகள் ஆகியவற்றைத் தூண்டிவிட்டு, அவற்றை நியாயப்படுத்தும் விதத்தில் இருக்கும்.
ஏதேன் தோட்டம்:
தேவன் ஆதாம், ஏவாள் இருவருக்கும் எல்லா வகையான கனிகளையும் காய்கறிகளையும் கிருபையுடன் அருளித்தந்தார். ஒன்றை மட்டும் தடை செய்திருந்தார். ஆனால் சாத்தானின் பொய்மையான கவர்ச்சிப் பேச்சுகளால் மயங்கி, அவர்கள் அந்தக் கனியை பறித்து, உண்டார்கள். அது கடும் பசியினால் செய்த செயல் அல்ல; மடத்தனமான ஏமாற்றத்தின் பலி மாத்திரமே (ஆதியாகமம் 3:6).
முதற்பேறு உரிமை:
ஈசாக்கு, ஏசாவை ஆசீர்வதித்து, முதல்பேறு உரிமையை அவனுக்கே கொடுக்கத் தீர்மானித்தார். இதை ரெபெக்காளிடம் அவர் சொல்லவில்லை. ஆனால் ரெபெக்காள், அந்த ஆசீர்வாதங்களை யாக்கோபே பெற வேண்டும் என்று விரும்பினார். தனது தாய் ரெபெக்காளின் ஊக்கத்திலும் உதவியிலும், யாக்கோபு ஏசாவாக வேஷமிட்டு, ஈசாக்கின் முன்னால் சென்று, அந்த ஆசீர்வாதங்களைப் பறித்தான் அல்லது திருடினான் என்றே சொல்ல வேண்டும் (ஆதியாகமம் 27:36). ஆனால் ரெபெக்காள், யாக்கோபு அந்த ஆசீர்வாதங்களை அனுபவிப்பதைத் தன் கண்களால் காண முடியவில்லை; ஏனெனில் யாக்கோபு வீட்டைவிட்டு ஓடி, தனது மாமன் லாபானின் வீட்டில் இருபது ஆண்டுகள் தங்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
நீட்டிக்கப்பட்ட ஆயுள்:
எசேக்கியாவின் வாழ்க்கைக் காலம் முடிவடைய இருந்தது. தீர்க்கதரிசி ஏசாயாவின் மூலம், “உன் வீட்டைக் ஒழுங்குபடுத்து” என்று தேவன் அவனுக்குத் தெரிவித்தார் (ஏசாயா 38:1; 2 ராஜாக்கள் 20). ஆனால் எசேக்கியா மனம் தளர்ந்து, அழுதும் இரங்கியும், இன்னும் நீண்டகாலம் வாழ வேண்டும் என்று கர்த்தரிடம் கூக்குரலிட்டான். தேவன் இரங்கி, அவனுடைய ஆயுளுக்கு இன்னும் பதினைந்து ஆண்டுகளைச் சேர்த்தார். ஆயினும் அந்தப் பெரும் வரப்பிரசாதம், இரண்டு பெரிய அழிவைக் கொண்டு வந்தது; அந்த காலத்தில்தான் மனாசே பிறந்தான்; அவன் இஸ்ரவேலின் வரலாற்றில் மிகவும் துன்மார்க்கமான ராஜாவாக விளங்கினான். எசேக்கியா, பாபிலோனிய இராஜதந்திர பிரதிநிதிகளுக்கு தன் செல்வங்களையும் ராஜ விகாரங்களையும் காட்டி பெருமைப்பட்டான். அந்தச் செயல் பின்னர் சாபமாகி, பாபிலோனியர்கள் யூதாவின் அனைத்து பொக்கிஷங்களையும் கொள்ளையடிப்பார்கள், மேலும் எசேக்கியாவின் சந்ததியிலிருந்து சிலர் அடிமைகளாகவும், சேவகர்களாகவும் பாபிலோன் ராஜாவுக்கு சேவை செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்படும் என்று தீர்ப்பு உண்டானது.
பிலேயாம்:
அவன் ஒரு ஞானதிருஷ்டிக்காரனாக, தேவனின் தீர்க்கதரிசியாகக் கருதப்பட்டான். ஆனால் பாலாக் வழங்கிய பெரும் பரிசின் கவர்ச்சியால், தடைசெய்யப்பட்டிருந்தும் செல்லத் தீர்மானித்தபோது, அவன் தேவனின் எச்சரிக்கையை மதிக்கவில்லை. துரதிருஷ்டவசமாக, அவன் தேவனின் தீர்க்கதரிசியாக இல்லாமல், பாலாக் என்ற மனிதரின் தீர்க்கதரிசியாக மாறினான். தேவனிடமிருந்து வரவேண்டிய ஆசீர்வாதத்தை விட, பாலாக்கின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுவதையே விரும்பினான். பின்னர், பாலாக்கின் விருப்பத்திற்காக இஸ்ரவேலை விபச்சாரத்திலும் விக்கிரக பாவத்திலும் விழச் செய்து, சாத்தானின் கருவியாக விளங்கிய அவனை, இஸ்ரவேல் மக்கள் யுத்தத்தில் கொன்று வீழ்த்தினர் (எண்ணாகமம் 22; 23; 31:8).
நான் தேவன் தரும் ஆசீர்வாதங்களை நன்றியுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறேனா? அல்லது அவற்றை பறித்துக்கொள்ள முயற்சிக்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran