ஜான்சி சுரேஷ் என்பவர் தாம் ஐந்தாம் தலைமுறை கிறிஸ்துவர் என்பதை பகிர்ந்து கொள்கிறார். அது அவரது கொள்ளுத்தாத்தா அருணாச்சலம் எனப்படும் ஆசீர்வாதம், செல்லையா எனப்படும் சாமுவேல், நவமணி, மற்றும் ரஞ்சித் சிங் ஆகியோரிடமிருந்து தொடங்குகிறது.
பக்தர்கள்
ஐந்து தலைமுறைகளுக்கு முன்பு, என் தந்தையின் முன்னோர்கள் தமிழ்நாட்டில் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூருக்கு அருகிலுள்ள இருஞ்சிராய் என்ற கிராமத்தில் வாழ்ந்து வந்தார்கள். அங்கு மாடசாமி என்ற கிராமத் தெய்வம் இருந்தது. அவர்களின் மூதாதையர்கள் தங்கள் வீட்டிலேயே அந்த தெய்வத்திற்காக ஒரு கோயில் கட்டியிருந்தார்கள். அந்தத் தெய்வத்தை பயத்துடன் நேசித்து, ஆழ்ந்த பக்தியுடன் சேவித்தார்கள். தினமும் பூஜைகள் நடத்தப்பட்டன; முக்கியமான முடிவுகள் அந்தத் தெய்வத்தின் முன்னிலையில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டன.
அழிவு
கிராமத்தில் பலரை உயிரிழக்கச் செய்த ஒரு காலரா நோய் பரவல் ஏற்பட்டது. வரலாற்றுச் சான்றுகள் காட்டுவதுபோல், 1890களில் பலர் மரணமடைந்த ஒரு பெரும் தொற்றுநோயும் (பிளேக்) அப்போது இருந்தது. என் கொள்ளுத்தாத்தா அந்தத் தெய்வத்திடம் குடும்பத்தின் பாதுகாப்புக்கும் சுகத்திற்கும் பல மணி நேரம் தீவிரமாக வேண்டினார். அப்போது திடீரென அவர் கடவுளுடைய சத்தத்தைக் கேட்டார்.
மனச்சோர்வு
அந்த சத்தம் எதிர்பாராதது; அதன் செய்தி இன்னும் அதிர்ச்சிகரமாக இருந்தது;
“எதற்கு என்னிடம் வேண்டுதல் செய்கிறாய்? எனக்கு உயிர் மீது அதிகாரம் இல்லை. ஜீவனின் ஆண்டவர் உயிரை எடுத்துக்கொண்டால், நான் என்ன செய்ய முடியும்?”
இதைக் கேட்டு நடுங்கிய அவர் கதறினார்: “அப்படியெனில், ஜீவனின் அதிகாரம் யாருக்கு உள்ளது?” மறுமொழி மீண்டும் வந்தது: “எனக்கு அதிகாரம் இல்லை, ஆனால் இன்னொருவருக்கு உள்ளது.”
அவர் தொடர்ந்து கேட்டாலும், ஜீவன் மேல் அதிகாரம் கொண்ட கடவுளின் பெயர் வெளிப்படுத்தப்படவில்லை.
சோகத்தால் சிதைந்தார்
இதற்கிடையில், அவரது சகோதரர் சகோதரிகள் உட்பட பலர் உயிரிழந்தனர். கோபத்தின் காரணமாக, என் கொள்ளுத்தாத்தா குடும்பக் கோயிலை இடித்து அழித்தார்.
கனவு
ஒரு கனவில், அருகிலுள்ள நகரில் நடைபெறும் ஒரு கூட்டத்திற்கு செல்ல வேண்டும் என்ற அறிவுரை அவர் பெற்றார். அந்தக் கனவுக்கு கீழ்ப்படிந்து, அவர் அங்கே சென்று, கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷம் அறிவிக்கப்பட்ட கூட்டத்தில் பங்கேற்றார்.
அங்கு அவர் கற்றுக்கொண்டது; “இயேசு கிறிஸ்துவே ஜீவன்” (யோவான் 14:6). ஜீவனின் படைப்பாளியும் உண்மையான ஜீவனுள்ள தேவனும் யார் என்பதை அவர் உணர்ந்தார். அவரது முழுக் குடும்பமும் அழிந்தபோதும், உயிருடன் இருந்த ஒரே நபர் அவர்தான்.
சீஷன்
புதிய ஜீவனுடன், புதிய தரிசனத்துடன், ஒரு புதிய பயணம் தொடங்கியது. இந்த சாட்சியம் ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் சொல்லப்பட்டு வருகிறது (யோவேல் 1:3). இது பாரம்பரியத்தால் அல்ல, சத்தியத்தால் பிறந்த விசுவாச மரபுதான் மாற்றியமைத்துள்ளது. அதே சாட்சியத்தை நாமும் நம் தலைமுறைகளோடு பகிர்ந்து கொள்கிறோம்.
நான் என் சந்ததியினருடன் மகா பரிசுத்த விசுவாசத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran