வேலை இழந்த ஒரு பொறியாளர், புதிய வேலை தேடுவதற்குப் பதிலாக சமூக ஊடகங்களில் அதிக நேரத்தை செலவிட்டார். ஒன்றரை ஆண்டுகளாக அவரால் வேலையைப் பெற முடியவில்லை. இதற்கிடையில், அவர் ஒரு பெண்ணுடன் காதல் உறவில் ஈடுபட்டார். அவருடைய இரட்டை சகோதரி ஒரு நிலையான வேலையில் இருந்ததுடன், MBA படிப்பையும் தொடர்ந்து வந்தார். அந்த இளைஞரின் தாயும் சகோதரியும், “முதலில் உன் தொழில் வாழ்க்கையில் நிலைபெறு; பின்னர் திருமணத்தைப் பற்றி சிந்தி” என்று அன்போடும் அக்கறையோடும் அறிவுரை கூறி வந்தனர்.
ஆனால் அந்த அறிவுரையை ஏற்க மறுத்த அவர், கோபத்தின் உச்சத்தில் ஏற்பட்ட வாக்குவாதத்தின் போது தனது இரட்டை சகோதரியை 84 முறை கத்தியால் குத்திக் கொன்றார். பின்னர், இரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்த சகோதரியை அப்படியே விட்டுவிட்டு, தனது தாயின் அலுவலகத்திற்குச் சென்று, “வீட்டிற்கு வாருங்கள்; உங்களுக்கு ஒரு ஆச்சரியம் இருக்கிறது” என்று கூறினார். வீட்டிற்கு வந்த தாய், மகள் கொலை செய்யப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு கதறி அழுதார் (NDTV, மார்ச் 14, 2026).
இன்றைய தலைமுறையினரிடையே, ஆலோசனை, அறிவுரை, திருத்தம், வழிகாட்டுதல் ஆகியவை தேவையற்றவை, விரும்பத்தகாதவை, தலையீடுகள் என்று கருதப்படும் மனநிலை அதிகரித்து வருகிறது.
அகந்தை மனப்பான்மை:
“எனக்கு எல்லாம் தெரியும்” என்ற மனப்பான்மை பல இளைஞர்களிடமும் காணப்படுகிறது. பெற்றோர்களும் பெரியவர்களும் தற்போதைய உலகத்தைப் பற்றி அறியாதவர்கள் என்று எண்ணி, அவர்களது அனுபவத்தை மதிப்பதில்லை.
தொழில்நுட்பம், தகவல் தொடர்பு, அறிவு ஆகியவை வளர்ந்திருப்பதால், புதிய தலைமுறை பழைய தலைமுறையை விட அதிக தகவல்களைக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால், அறிவு சரியான முறையில் பயன்படுத்தப்படாவிட்டால் அதற்கு பயனில்லை. மனிதனுக்கு தேவைப்படுவது அகந்தை அல்ல; ஞானம். “மூடன் தன் தகப்பனுடைய போதனையை அசட்டைபண்ணுகிறான்; கடிந்துகொள்ளுதலைக் கவனிக்கிறவனோ புத்திமான்”
(நீதிமொழிகள் 15:5).
அதிகாரத்தை மதிக்காத மனப்பான்மை:
சமூக ஊடகங்களின் காலத்தில், அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களை சந்தேகத்தோடு பார்க்கும் பழக்கம் அதிகரித்துள்ளது. அதிகாரிகள் மக்களின் சந்தோஷம், சுதந்திரம், முன்னேற்றம் ஆகியவற்றைத் தடுக்கிறவர்கள் என்ற எண்ணம் பரவலாக உள்ளது. ஆனால் உலகத்தை ஒழுங்காக நடத்த தேவன் அதிகாரங்களை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார். ஆகவே, நியாயமான அதிகாரங்களை மதிப்பதும் கீழ்ப்படிவதும் விசுவாசியின் கடமையாகும். இன்று குழந்தைகளுக்கான சில கார்ட்டூன்கள்கூட காவல்துறையினரை இகழ்ந்து காட்டி, குற்றவாளிகளை வலிமைமிக்கவர்களாக சித்தரிக்கின்றன.
*அன்பை மதிக்காத மனப்பான்மை
வேதாகமம் கூறுகிறது:*
“கடைசிநாட்களில் மனிதர்கள் இயற்கையான அன்பில்லாதவர்களாயிருப்பார்கள்”
(2 தீமோத்தேயு 3:3). இந்த இளைஞரின் வாழ்க்கையில் தாயின் மீதான அன்பும், சகோதரியின் மீதான அக்கறையும் காணப்படவில்லை. அவரது சுயநலமும் அகந்தையும், குடும்ப அன்பை விட முக்கியமானதாகிவிட்டது.
உயிரின் பரிசுத்தத்தை மதிக்காத மனப்பான்மை:
மனித உயிரின் பரிசுத்தத்தையும் மதிப்பையும் புறக்கணிக்கும் போது, ஒரு மனிதனைக் கொல்வது ஒரு கொசுவையோ புழுவையோ கொல்வதைப் போன்ற சாதாரண செயலாகத் தோன்றலாம். ஆனால் வேதாகமம் மனிதனை தேவனுடைய சாயலிலே படைக்கப்பட்டவராகக் கற்பிக்கிறது. ஆகவே ஒவ்வொரு மனித உயிரும் விலையேறப்பெற்றது.
நான் மனித உயிரின் பரிசுத்தத்தையும், குடும்ப அன்பையும், தேவனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட அதிகாரங்களையும் மதித்து வாழ்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran