நித்திய வீடு, புதுச்சிருஷ்டி, ஒப்புரவாக்குதலின் ஊழியம்

நான்காம் அதிகாரத்தின் இறுதியில் பவுல், 'காணப்படுகிறவைகள் அநித்தியமானவைகள், காணப்படாதவைகளோ நித்தியமானவைகள்' என்று முடித்திருந்தார். ஐந்தாம் அதிகாரம் அந்த சிந்தனையை நேரடியாகத் தொடர்கிறது. இப்போது இழிவுபடும், நோவினால் நடுங்கும், இறுதியில் மண்ணுக்குத் திரும்பும் இந்த மனித சரீரத்தை பவுல் ஒரு 'கூடாரத்திற்கு' ஒப்பிடுகிறார் — தற்காலிக, பயண வாசஸ்தலம். அதற்கு எதிராக, தேவனால் கட்டப்பட்ட நித்திய வீடு பரலோகத்தில் காத்திருக்கிறது. இந்த நம்பிக்கையிலிருந்தே, அவருடைய முழு ஊழிய நோக்கமும், கிறிஸ்துவின் அன்பும், ஒப்புரவாக்குதலின் சுவிசேஷமும் இந்த அதிகாரத்தில் ஒரு வசீகரமான ஓட்டமாக வெளிப்படுகின்றன.

 1   பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்திலே நமக்கு உண்டென்று அறிந்திருக்கிறோம்.

 2   ஏனெனில், இந்தக் கூடாரத்திலே நாம் தவித்து, நம்முடைய பரம வாசஸ்தலத்தைத் தரித்துக்கொள்ள மிகவும் வாஞ்சையுள்ளவர்களாயிருக்கிறோம்.

 3   தரித்துக்கொண்டவர்களானால், நிர்வாணிகளாய்க் காணப்படமாட்டோம்.

 4   இந்தக் கூடாரத்திலிருக்கிற நாம் பாரஞ்சுமந்து தவிக்கிறோம்; இந்தப் போர்வையைக் களைந்துபோடவேண்டுமென்று விரும்பாமல், மரணமானது ஜீவனாலே விழுங்கப்படுவதற்காகப் போர்வை தரித்தவர்களாயிருக்கவேண்டுமென்று விரும்புகிறோம்.

 5   இதற்கு நம்மை ஆயத்தப்படுத்துகிறவர் தேவனே; ஆவியென்னும் அச்சாரத்தை நமக்குத் தந்தவரும் அவரே.

 6   நாம் தரிசித்து நடவாமல், விசுவாசித்து நடக்கிறோம்.

 7   இந்தத் தேகத்தில் குடியிருக்கையில் கர்த்தரிடத்தில் குடியிராதவர்களாயிருக்கிறோமென்று அறிந்தும், எப்பொழுதும் தைரியமாயிருக்கிறோம்.

 8   நாம் தைரியமாகவேயிருந்து, இந்தத்தேகத்தை விட்டுக் குடிபோகவும் கர்த்தரிடத்தில் குடியிருக்கவும் அதிகமாய் விரும்புகிறோம்.

 9   அதினிமித்தமே நாம் சரீரத்தில் குடியிருந்தாலும் குடியிராமற்போனாலும் அவருக்குப் பிரியமானவர்களாயிருக்க நாடுகிறோம்.

 10   ஏனென்றால், சரீரத்தில் அவனவன் செய்த நன்மைக்காவது தீமைக்காவது தக்க பலனை அடையும்படிக்கு, நாமெல்லாரும் கிறிஸ்துவின் நியாயாசனத்திற்கு முன்பாக வெளிப்படவேண்டும்.

பவுல் இங்கு இரண்டு உருவகங்களைப் பயன்படுத்துகிறார் — 'கூடாரம்' (tent) மற்றும் 'வீடு' (house). கூடாரம் என்பது தற்காலிகமானது, பயணத்திற்கானது, எளிதில் சேதமடையக்கூடியது; அது நம்முடைய தற்போதைய, நோய்க்கும் முதுமைக்கும் மரணத்திற்கும் உட்பட்ட சரீரத்தைக் குறிக்கிறது. வீடு என்பதோ நிரந்தரமானது, உறுதியானது, 'தேவனால் கட்டப்பட்டது, கைவேலையல்லாதது' — அதாவது, மனித முயற்சியால் அல்ல, தேவனுடைய நேரடி கிரியையால் உருவாக்கப்பட்ட மகிமையான உயிர்த்தெழுதல் சரீரம். இந்த நித்திய வீட்டைப் பற்றிய உறுதியான அறிவே, தற்போதைய உபத்திரவங்களுக்கு நடுவிலும் விசுவாசியை தளராமல் நிற்கவைக்கிறது.

3-4 வசனங்களில் பவுல் ஒரு நுட்பமான பதட்டத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்: மரணத்தை விரும்புவதல்ல, ஆனால் உடலற்ற நிலையையும் விரும்பவில்லை ("நிர்வாணிகளாய்க் காணப்படமாட்டோம்"). அவருடைய ஆழ்ந்த ஏக்கம் என்னவெனில், 'மரணமானது ஜீவனாலே விழுங்கப்படுவதற்காக' — அதாவது, மரணத்தைத் தவிர்ப்பதல்ல, மரணத்தை முழுவதுமாக ஜெயங்கொள்ளும் உயிர்த்தெழுதலை அடைவது. இது கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையின் தனித்தன்மை: கிரேக்க தத்துவம் ஆத்துமா உடலிலிருந்து விடுபடுவதையே இறுதி இலக்காகக் கருதியது, ஆனால் வேதாகமம் முழு மனிதனையும் — ஆத்துமாவையும் மகிமையான உடலையும் — உயிர்த்தெழுப்புவதையே இறுதி மீட்பாகக் காட்டுகிறது.

🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: 1 கொரிந்தியர் 15:42-44, 53-54; ரோமர் 8:23; எபேசியர் 1:13-14; பிலிப்பியர் 1:21-23; ரோமர் 14:10-12

 11   ஆகையால், கர்த்தருக்கு பயப்படத்தக்கதென்று அறிந்து, மனுஷருக்குப் புத்திசொல்லுகிறோம்; தேவனுக்கு முன்பாக வெளியரங்கமாயிருக்கிறோம்; உங்கள் மனச்சாட்சிக்கும் வெளியரங்கமாயிருக்கிறோம் என்று நம்புகிறேன்.

 12   இதனாலே நாங்கள் உங்களுக்கு முன்பாக எங்களை மறுபடியும் மெச்சிக்கொள்ளாமல் இருதயத்திலல்ல, வெளிவேஷத்தில் மேன்மைபாராட்டுகிறவர்களுக்கு எதிரே எங்களைக் குறித்து நீங்கள் மேன்மைபாராட்டும்படிக்கு ஏதுவுண்டாக்குகிறோம்.

 13   நாங்கள் பைத்தியங்கொண்டவர்களென்றால் தேவனுக்காக அப்படியிருக்கும்; தெளிந்தபுத்தியுள்ளவர்களென்றால் உங்களுக்காக அப்படியிருக்கும்.

 14   கிறிஸ்துவினுடைய அன்பு எங்களை நெருக்கி ஏவுகிறது; ஏனென்றால், எல்லாருக்காகவும் ஒருவரே மரித்திருக்க, எல்லாரும் மரித்தார்கள் என்றும்;

 15   பிழைத்திருக்கிறவர்கள் இனித் தங்களுக்கென்று பிழைத்திராமல், தங்களுக்காக மரித்து எழுந்தவருக்கென்று பிழைத்திருக்கும்படி, அவர் எல்லாருக்காகவும் மரித்தாரென்றும் நிதானிக்கிறோம்.

 16   ஆகையால், இதுமுதற்கொண்டு, நாங்கள் ஒருவனையும் மாம்சத்தின்படி அறியோம்; நாங்கள் கிறிஸ்துவையும் மாம்சத்தின்படி அறிந்திருந்தாலும், இனி ஒருபோதும் அவரை மாம்சத்தின்படி அறியோம்.

 17   இப்படியிருக்க, ஒருவன் கிறிஸ்துவுக்குள்ளிருந்தால் புதுச்சிருஷ்டியாயிருக்கிறான்; பழையவைகள் ஒழிந்துபோயின, எல்லாம் புதிதாயின.

இந்தப் பகுதியின் இதயத் துடிப்பு 14-ம் வசனம்: 'கிறிஸ்துவினுடைய அன்பு எங்களை நெருக்கி ஏவுகிறது.' கிரேக்க மொழியில் 'நெருக்குதல்' (sunechō) என்ற வினைச்சொல் ஒரு நதியின் இரு கரைகளுக்கிடையே தண்ணீரை கட்டுப்படுத்தி ஒரே திசையில் பாயச்செய்வதைக் குறிக்கும். பவுலின் முழு ஊழிய வாழ்க்கையையும் இயக்கிய சக்தி — பயமோ, கடமையுணர்வோ, பாராட்டு ஆசையோ அல்ல — கிறிஸ்துவின் அன்பு மட்டுமே. அந்த அன்பின் ஆணிவேர் என்னவென்றால்: 'எல்லாருக்காகவும் ஒருவரே மரித்திருக்க, எல்லாரும் மரித்தார்கள்.' கிறிஸ்துவின் மரணம் மனிதகுலத்தின் பிரதிநிதி மரணமாக இருந்தது — நாம் அவருள் இருந்து மரித்தோம், இப்போது அவருள் இருந்து புது வாழ்க்கை வாழ்கிறோம்.

15-ம் வசனம் இதன் நடைமுறை விளைவைச் சொல்கிறது: 'பிழைத்திருக்கிறவர்கள் இனித் தங்களுக்கென்று பிழைத்திராமல்.' கிறிஸ்துவின் மரணத்தையும் உயிர்த்தெழுதலையும் விசுவாசித்தவன் இனி தன் சொந்த வாழ்க்கையின் மையமாக இருக்க முடியாது — அவனுடைய இலக்கு, சுயநலம் அல்ல, தனக்காக மரித்து எழுந்தவருக்காக வாழ்வதே. இந்த மையமாற்றத்தின் இயற்கையான விளைவே 16-17 வசனங்கள்: நாம் இனி எவரையும் — கிறிஸ்துவையும் கூட — வெறும் வெளிப்புற, மாம்ச அளவுகோல்களால் (இனம், அந்தஸ்து, தோற்றம்) மதிப்பிடுவதில்லை. மற்றும் ஒருவன் கிறிஸ்துவுக்குள் இருந்தால், அவன் வெறும் புதுப்பிக்கப்பட்ட பழைய மனிதன் அல்ல — அவன் ஒரு முற்றிலும் புதிய படைப்பு.

🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: ஏசாயா 65:17; எசேக்கியேல் 36:26; கலாத்தியர் 6:15; ரோமர் 6:4-11; ரோமர் 14:7-9

 18   இவையெல்லாம் தேவனாலே உண்டாயிருக்கிறது; அவர் இயேசுகிறிஸ்துவைக்கொண்டு நம்மைத் தம்மோடே ஒப்புரவாக்கி, ஒப்புரவாக்குதலின் ஊழியத்தை எங்களுக்கு ஒப்புக்கொடுத்தார்.

 19   அதென்னவெனில், தேவன் உலகத்தாருடைய பாவங்களை எண்ணாமல், கிறிஸ்துவுக்குள் அவர்களைத் தமக்கு ஒப்புரவாக்கி, ஒப்புரவாக்குதலின் உபதேசத்தை எங்களிடத்தில் ஒப்புவித்தார்.

 20   ஆனபடியினாலே, தேவனானவர் எங்களைக்கொண்டு புத்திசொல்லுகிறதுபோல, நாங்கள் கிறிஸ்துவுக்காக ஸ்தானாபதிகளாயிருந்து, தேவனோடே ஒப்புரவாகுங்கள் என்று, கிறிஸ்துவினிமித்தம் உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறோம்.

 21   நாம் அவருக்குள் தேவனுடைய நீதியாகும்படிக்கு, பாவம் அறியாத அவரை நமக்காகப் பாவமாக்கினார்.

இந்த அதிகாரத்தின் முடிவு, முழு வேதாகமத்திலேயே சுவிசேஷத்தை மிகச் சுருக்கமாகவும் ஆழமாகவும் விளக்கும் வசனங்களில் ஒன்று. 'ஒப்புரவாக்குதல்' (reconciliation) என்ற சொல் பகைமையிலிருந்து சமாதானத்திற்கு மாறுவதைக் குறிக்கிறது. மனிதகுலம் பாவத்தால் தேவனுக்கு விரோதிகளாக இருந்தது (ரோமர் 5:10) — ஆனால் முயற்சி எடுத்தது மனிதன் அல்ல, தேவனே. 'தேவன் உலகத்தாருடைய பாவங்களை எண்ணாமல்' என்பது கணக்கியல் (accounting) மொழி — நம் பாவக் கடன் நம் கணக்கில் பதிவு செய்யப்படாமல் இருப்பதைக் குறிக்கிறது, ஏனெனில் அது வேறொருவர் மேல் — கிறிஸ்துவின் மேல் — சுமத்தப்பட்டது.

20-ம் வசனத்தில் பவுல் ஒரு அரசியல் உருவகத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்: 'ஸ்தானாபதிகள்' (ambassadors) — ஒரு அரசின் அதிகாரப்பூர்வ பிரதிநிதிகள், தங்கள் சொந்த வார்த்தைகளையல்ல, அரசனின் செய்தியையே தெரிவிப்பவர்கள். இன்று சபை, இந்த உலகில் கிறிஸ்துவின் ஸ்தானாபதி — அவருடைய அதிகாரப்பூர்வ வேண்டுகோளை சுமந்து செல்கிறது: 'தேவனோடே ஒப்புரவாகுங்கள்.' இது வெறும் ஒரு பரிந்துரை அல்ல, ஒரு அவசர, அன்பான அழைப்பு — ஏனெனில் தேவனே, மனிதர் மூலமாக, மனிதரிடம் மன்றாடுகிறார்.

21-ம் வசனம் இந்த முழு ஒப்புரவாக்குதலுக்கும் அடிப்படையான 'பெரிய பரிமாற்றத்தை' (great exchange) வெளிப்படுத்துகிறது: 'பாவம் அறியாத அவரை நமக்காகப் பாவமாக்கினார், நாம் அவருக்குள் தேவனுடைய நீதியாகும்படிக்கு.' கிறிஸ்து நம்முடைய பாவத்தை ஏற்றுக்கொண்டார் (அவருக்கே சொந்தமான பாவம் இல்லாதிருந்தும்), நாமோ அவருடைய நீதியை — நம் சொந்த செயல்களால் அடையாத, முற்றிலும் அவருடைய நீதியை — பெற்றுக்கொள்கிறோம். இதுவே நீதிமானாக்குதலின் (justification) மையக் கொள்கை — கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தின் இதயமான 'இரட்டை பரிமாற்றம்' (double imputation): நம் பாவம் அவர்மேல், அவருடைய நீதி நம்மேல்.

🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: ஏசாயா 53:5-6; ரோமர் 3:21-26; ரோமர் 5:10-11; 1 பேதுரு 2:24; பிலிப்பியர் 3:9

2 கொரிந்தியர் 5 தமிழ் வேத பாட ஆய்வு | நித்திய வீடு | புதுச்சிருஷ்டி | ஒப்புரவாக்குதலின் ஊழியம் | பெரிய பரிமாற்றம் —2 கொரிந்தியர் 5 விளக்கம் | 2 Corinthians 5  Tamil | tamil bible search | tamil bible online | tamil bible verse search | tamilbiblesearch.com