தேவனுடைய கிருபையை வீணாக்காதிருங்கள் — ஊழியனின் நம்பகத்தன்மையும் பரிசுத்த பிரிவினையும்

ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் ஒப்புரவாக்குதலின் ஊழியத்தையும், ஸ்தானாபதி அழைப்பையும் விளக்கிய பவுல், ஆறாம் அதிகாரத்தில் அந்த அழைப்பின் நடைமுறை உண்மைத்தன்மையை நிரூபிக்கிறார். ஒரு புறம், தேவனுடைய கிருபையை வீணாக்காதிருக்குமாறு அவர் அவசரமாக வேண்டுகிறார்; மறுபுறம், தன் சொந்த ஊழிய வாழ்க்கையின் கடினமான யதார்த்தத்தை — உபத்திரவங்கள், இழிவுகள், முரண்பாடுகள் — ஒரு உண்மையான ஊழியனின் அத்தாட்சிகளாக முன்வைக்கிறார். இறுதியில், சபையின் பரிசுத்தத் தனித்தன்மையைப் பாதுகாக்க, அவிசுவாசிகளுடன் அந்நிய நுகத்திலே பிணைக்கப்படாதிருக்கும்படி எச்சரிக்கிறார்.

 1   தேவனுடைய கிருபையை நீங்கள் விருதாவாய்ப் பெறாதபடிக்கு, உடன்வேலையாட்களாகிய நாங்கள் உங்களுக்குப் புத்திசொல்லுகிறோம்.

 2   அநுக்கிரக காலத்திலே நான் உனக்குச் செவிகொடுத்து, இரட்சணியநாளிலே உமக்கு உதவிசெய்தேன் என்று சொல்லியிருக்கிறாரே; இதோ, இப்பொழுதே அநுக்கிரககாலம், இப்பொழுதே இரட்சணிய நாள்.

 3   இந்த ஊழியம் குற்றப்படாதபடிக்கு, நாங்கள் யாதொன்றிலும் இடறல் உண்டாக்காமல், எவ்விதத்தினாலேயும், எங்களை தேவஊழியக்காரராக விளங்கப்பண்ணுகிறோம்.

 4   மிகுந்த பொறுமையிலும், உபத்திரவங்களிலும், நெருக்கங்களிலும், இடுக்கண்களிலும்,

 5   அடிகளிலும், காவல்களிலும், கலகங்களிலும், பிரயாசங்களிலும், கண்விழிப்புகளிலும், உபவாசங்களிலும்,

 6   கற்பிலும், அறிவிலும், நீடிய சாந்தத்திலும், தயவிலும், பரிசுத்த ஆவியிலும், மாயமற்ற அன்பிலும்,

 7   சத்தியவசனத்திலும், திவ்விய பலத்திலும்; நீதியாகிய வலதிடதுபக்கத்து ஆயுதங்களைத் தரித்திருக்கிறதிலும்,

 8   கனத்திலும், கனவீனத்திலும், துர்க்கீர்த்தியிலும், நற்கீர்த்தியிலும்; எத்தரென்னப்பட்டாலும் நிஜஸ்தராகவும்,

 9   அறியப்படாதவர்களென்னப்பட்டாலும் நன்றாய் அறியப்பட்டவர்களாகவும், சாகிறவர்கள் என்னப்பட்டாலும் உயிரோடிருக்கிறவர்களாகவும், தண்டிக்கப்படுகிறவர்கள் என்னப்பட்டாலும் கொல்லப்படாதவர்களாகவும்,

 10   துக்கப்படுகிறவர்கள் என்னப்பட்டாலும் எப்பொழுதும் சந்தோஷப்படுகிறவர்களாகவும், தரித்திரர் என்னப்பட்டாலும் அநேகரை ஐசுவரியவான்களாக்குகிறவர்களாகவும், ஒன்றுமில்லாதவர்களென்னப்பட்டாலும் சகலத்தையுமுடையவர்களாகவும் எங்களை விளங்கப்பண்ணுகிறோம்.

பவுல் 2-ம் வசனத்தில் ஏசாயா 49:8-லிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்: 'அநுக்கிரக காலத்திலே நான் உனக்குச் செவிகொடுத்தேன்.' அசல் வேதப்பகுதி இஸ்ரவேலுக்கு அளிக்கப்பட்ட எதிர்கால மீட்பு வாக்குத்தத்தமாக இருந்தது; பவுல் அதை நேரடியாக தன் காலத்திற்குப் பொருத்தி, 'இதோ, இப்பொழுதே அநுக்கிரககாலம்' என்கிறார். இது சுவிசேஷ அழைப்பின் அவசரத்தன்மையை வலியுறுத்துகிறது — கிருபையின் நாள் எல்லாக் காலத்திற்கும் திறந்திருக்காது; அது இன்று வழங்கப்படுகிறது, இன்றே பதிலளிக்கப்பட வேண்டும்.

4-10 வசனங்களில் பவுல் ஒரு நீண்ட பட்டியலைத் தருகிறார் — பண்டைய கிரேக்க-உரோம எழுத்தாளர்கள் 'இடுக்கண் பட்டியல்' (peristasis catalogue) என்ற ஒரு இலக்கிய வடிவத்தைப் பயன்படுத்தி தங்கள் தார்மீக உறுதியை நிரூபிப்பார்கள். ஆனால் பவுல் இதை மாற்றி பயன்படுத்துகிறார்: அவனுடைய அதிகாரம் நிரூபிக்கப்படுவது சொற்பொழிவு திறமையாலோ பதவிச் சான்றிதழ்களாலோ அல்ல, ஆனால் உபத்திரவங்களுக்கு நடுவே பொறுமையோடும் தூய்மையோடும் அன்போடும் நிலைத்திருப்பதன் மூலம். வெளிப்புற துன்பங்களுக்கும் (அடிகள், காவல், கலகங்கள்) உள்ளான ஆவிக்குரிய குணங்களுக்கும் (பரிசுத்த ஆவி, மாயமற்ற அன்பு, சத்திய வசனம்) இடையேயான இந்த இணைவே உண்மையான ஊழியத்தின் அடையாளம்.

🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: ஏசாயா 49:8; 1 கொரிந்தியர் 4:9-13; 2 கொரிந்தியர் 11:23-27; ரோமர் 8:35-37; பிலிப்பியர் 4:12-13

 11   கொரிந்தியரே, எங்கள் வாய் உங்களோடே பேசத் திறந்திருக்கிறது, எங்கள் இருதயம் பூரித்திருக்கிறது.

 12   எங்கள் உள்ளம் உங்களைக்குறித்து நெருக்கமடையவில்லை உங்கள் உள்ளமே எங்களைக்குறித்து நெருக்கமடைந்திருக்கிறது.

 13   ஆதலால் அதற்குப் பதிலீடாக நீங்களும் பூரிப்பாகுங்களென்று, பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லுகிறதுபோல, உங்களுக்குச்சொல்லுகிறேன்.

 14   அந்நிய நுகத்திலே அவிசுவாசிகளுடன் பிணைக்கப்படாதிருப்பீர்களாக; நீதிக்கும் அநீதிக்கும் சம்பந்தமேது? ஒளிக்கும் இருளுக்கும் ஐக்கியமேது?

 15   கிறிஸ்துவுக்கும் பேலியாளுக்கும் இசைவேது? அவிசுவாசியுடனே விசுவாசிக்குப் பங்கேது?

 16   தேவனுடைய ஆலயத்துக்கும் விக்கிரகங்களுக்கும் சம்பந்தமேது? நான் அவர்களுக்குள்ளே வாசம்பண்ணி, அவர்களுக்குள்ளே உலாவி அவர்கள் தேவனாயிருப்பேன், அவர்கள் என் ஜனங்களாயிருப்பார்கள் என்று, தேவன் சொன்னபடி, நீங்கள் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய ஆலயமாயிருக்கிறீர்களே.

 17   ஆனபடியால், நீங்கள் அவர்கள் நடுவிலிருந்து புறப்பட்டுப் பிரிந்துபோய், அசுத்தமானதைத் தொடாதிருங்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

 18   அப்போது, நான் உங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, உங்களுக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், நீங்கள் எனக்குக் குமாரரும் குமாரத்திகளுமாயிருப்பீர்களென்று சர்வவல்லமையுள்ள கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

11-13 வசனங்களில் பவுல் தன் இருதயத்தைத் திறந்து காட்டுகிறார் — இது ஒரு ஆணைத்தன்மையான, தூர அப்போஸ்தல குரல் அல்ல, ஒரு ஆழமான தந்தை-பாசமுள்ள குரல். 'எங்கள் இருதயம் பூரித்திருக்கிறது' என்பது வெளிப்படையான, தடையற்ற அன்பைக் குறிக்கிறது. அவர் கொரிந்தியரிடம் கேட்பது ஒரே ஒரு விஷயம்: பரஸ்பரம் — அவர்கள் தங்கள் இருதயங்களையும் திறக்க வேண்டும். இந்த உணர்ச்சிகரமான வேண்டுகோளிலிருந்து, திடீரென்று 14-ம் வசனத்தில் அவர் ஒரு தீவிரமான எச்சரிக்கைக்கு மாறுகிறார் — இது ஒரு பரிசுத்தமான பதட்டம்: இருதயம் திறந்திருக்க வேண்டும், ஆனால் அடையாளம் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.

'அந்நிய நுகத்திலே அவிசுவாசிகளுடன் பிணைக்கப்படாதிருப்பீர்களாக' என்ற எச்சரிக்கை உபாகமம் 22:10-ல் காணப்படும் விவசாய சட்டத்தை நினைவூட்டுகிறது — எருதையும் கழுதையையும் ஒரே நுகத்தில் பூட்டக்கூடாது, ஏனெனில் அவை வெவ்வேறு பலம், நடை, சுபாவம் கொண்டவை; ஒன்றாகப் பூட்டப்பட்டால் இரண்டுக்கும் காயம். பவுல் இதை ஆவிக்குரிய உருவகமாக்குகிறார்: விசுவாசியும் அவிசுவாசியும் அடிப்படையான வாழ்க்கை நோக்கத்திலும் மதிப்புகளிலும் வெவ்வேறானவர்கள் — நீதிக்கும் அநீதிக்கும், ஒளிக்கும் இருளுக்கும், கிறிஸ்துவுக்கும் பேலியாளுக்கும் இடையே சாராம்சமான சமரசம் இல்லை. இது ஒவ்வொரு உறவையும் தவிர்க்கும்படி கட்டளையிடவில்லை (1 கொரிந்தியர் 5:9-10-ல் பவுலே தெளிவுபடுத்துகிறார்), ஆனால் அடிப்படை அடையாளத்தையும் வழிபாட்டையும் சமரசம் செய்யும் கூட்டுறவுகளை — திருமணம், வணிக பங்குடைமை, ஆவிக்குரிய கூட்டுறவு — எச்சரிக்கிறது.

🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: உபாகமம் 22:10; லேவியராகமம் 26:12; ஏசாயா 52:11; எசேக்கியேல் 37:27; 2 சாமுவேல் 7:14; 1 கொரிந்தியர் 5:9-10