2 கொரிந்தியர் அதிகாரம் 7
தேவனுக்கேற்ற துக்கமும் தீத்துவின் மூலம் வந்த ஆறுதலும்
2 கொரிந்தியர் 7-ம் அதிகாரத்தின் ஆழ்ந்த வேத பாட ஆய்வு — பரிசுத்தமாகுதலைப் பூரணப்படுத்துதல், தேவனுக்கேற்ற துக்கமும் லெளகிக துக்கமும், இரட்சிப்புக்கேதுவான மனந்திரும்புதல், தீத்துவின் மூலம் வந்த ஆறுதல் மற்றும் சபை நிலை மறுசீரமைப்பு குறித்த தமிழ் விரிவுரை.
ஆறாம் அதிகாரத்தின் இறுதியில், தேவன் தம் ஜனங்களுக்குப் பிதாவாயிருப்பேன் என்று கொடுத்த வாக்குத்தத்தங்களை பவுல் நினைவூட்டியிருந்தார். ஏழாம் அதிகாரம் அந்த வாக்குத்தத்தங்களின் நடைமுறை விளைவைக் காட்டுகிறது — பரிசுத்தமாகுதலை நோக்கிய வாஞ்சை. ஆனால் இந்த அதிகாரத்தின் இதயம் இதுவே: பவுல் முன்பு எழுதிய கடினமான, துக்கமூட்டும் நிருபம் (இன்று நமக்குக் கிடைக்காதது) கொரிந்தியரிடம் ஏற்படுத்திய விளைவு. அந்த நிருபம் அவர்களைத் துக்கப்படுத்தியது — ஆனால் அது 'தேவனுக்கேற்ற துக்கமாக' மாறி, உண்மையான மனந்திரும்புதலுக்கும், சபையின் மறுசீரமைப்புக்கும் இட்டுச்சென்றது. இது பேஸ்டரல் அக்கறையின் ஒரு அழகான மாதிரி — கடினமான சத்தியத்தை அன்போடு சொல்லி, அதன் நல்ல பலனை எதிர்பார்த்துக் காத்திருத்தல்.
tamilbiblesearch.com — ஆழ்ந்த வேத பாட ஆய்வு
பகுதி 1 — பரிசுத்தமாகுதலைப் பூரணப்படுத்துதல் (வச. 1-4)
1 இப்படிப்பட்ட வாக்குத்தத்தங்கள் நமக்கு உண்டாக்குகிறபடியினால், பிரியமானவர்களே, மாம்சத்திலும் ஆவியிலும் உண்டான எல்லா அசுசியும் நீங்க, நம்மைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டு, பரிசுத்தமாகுதலை தேவபயத்தோடே பூரணப்படுத்தக்கடவோம்.
2 எங்களுக்கு இடங்கொடுங்கள்; நாங்கள் ஒருவனுக்கும் அநியாயஞ்செய்யவில்லை, ஒருவனையும் கெடுக்கவில்லை, ஒருவனையும் வஞ்சிக்கவில்லை.
3 உங்களைக் குற்றவாளிகளாக்கும்பொருட்டாக இப்படி நான் சொல்லுகிறதில்லை; முன்னே நான் சொல்லியபடி, உங்களுடனேகூடச் சாகவும் கூடப் பிழைக்கவுந்தக்கதாக எங்களிருதயங்களில் நீங்கள் இருக்கிறீர்களே.
4 மிகுந்த தைரியத்தோடே உங்களுடன் பேசுகிறேன்; உங்களைக்குறித்து மிகவும் மேன்மைபாராட்டுகிறேன், ஆறுதலால் நிறைந்திருக்கிறேன், எங்களுக்கு உண்டான சகல உபத்திரவத்திலேயும் பரிபூரண சந்தோஷமாயிருக்கிறேன்.
'இப்படிப்பட்ட வாக்குத்தத்தங்கள் நமக்கு உண்டாக்குகிறபடியினால்' என்று பவுல் தொடங்குகிறது ஆறாம் அதிகாரத்தின் இறுதியை நேரடியாகத் தொடர்கிறது — தேவன் நமக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், நாம் அவருக்குக் குமாரரும் குமாரத்திகளும் என்ற வாக்குத்தத்தம். இந்த அற்புதமான சலுகையின் இயற்கையான பதில் என்னவென்றால், 'மாம்சத்திலும் ஆவியிலும் உண்டான எல்லா அசுசியும் நீங்க' நம்மைச் சுத்திகரித்துக்கொள்வது. கவனிக்க வேண்டியது: பரிசுத்தமாகுதல் (holiness) இங்கு பயத்தினால் கட்டாயப்படுத்தப்படும் ஒரு சுமையாக அல்ல, தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களுக்கு இயற்கையான, மகிழ்ச்சியான பதிலாக முன்வைக்கப்படுகிறது.
2-4 வசனங்களில் பவுல் மீண்டும் தன் இருதயத்தைத் திறந்து, தன்மேல் சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை மறுக்கிறார் ('நாங்கள் ஒருவனுக்கும் அநியாயஞ்செய்யவில்லை'), ஆனால் இதைச் செய்வது தன்னை நியாயப்படுத்துவதற்காக அல்ல — 'உங்களுடனேகூடச் சாகவும் கூடப் பிழைக்கவுந்தக்கதாக' அவர்கள் அவனுடைய இருதயத்தில் இருப்பதாலேயே. இது பேஸ்டரல் அன்பின் ஒரு ஆழமான வெளிப்பாடு — கடினமான வார்த்தைகளைச் சொல்ல வேண்டியிருந்தாலும், அந்த வார்த்தைகளின் பின்னணியில் இருப்பது கண்டனம் அல்ல, விட்டுக்கொடுக்காத அன்பு.
|
📘 ஆசிரியர் குறிப்பு
'தேவபயத்தோடே' (in the fear of God) என்ற சொற்றொடர் பரிசுத்தமாகுதலின் ஆரோக்கியமான உந்துதலை விளக்குகிறது. இது அடிமைத்தனமான, தண்டனையைப் பற்றிய திகில் அல்ல — தேவனுடைய மகத்துவத்திற்கும் பரிசுத்தத்திற்கும் தகுந்த ஆழ்ந்த மரியாதையும் வியப்பும். ஒருவன் தேவனை உண்மையாக அறியும்போது, பாவத்தை இலகுவாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது — ஆனால் அதே நேரத்தில், அந்த பயம் தேவனுடைய பிதாத்துவ அன்பின் நிச்சயத்துடன் இணைந்திருக்கிறது, குற்றவுணர்வின் பாரத்துடன் அல்ல.
|
பகுதி 2 — தேவனுக்கேற்ற துக்கமும் இரட்சிப்புக்கேதுவான மனந்திரும்புதலும் (வச. 5-11)
5 எப்படியென்றால், நாங்கள் மக்கெதோனியா நாட்டிலே வந்தபோது, எங்கள் சரீரத்திற்கு இளைப்பாறுதல் ஒன்றுமில்லாமல், எப்பக்கத்திலேயும் உபத்திரவப்பட்டோம்; புறம்பே போராட்டங்களும், உள்ளே பயங்களும் இருந்தன.
6 ஆகிலும், சிறுமைப்பட்டவர்களுக்கு ஆறுதல் செய்கிற தேவன் தீத்து வந்ததினாலே எங்களுக்கு ஆறுதல்செய்தார்.
7 அவன் வந்ததினாலேமாத்திரமல்ல, உங்கள் வாஞ்சையையும், உங்கள் துக்கிப்பையும், என்னைப்பற்றி உங்களுக்கு உண்டான பக்திவைராக்கியத்தையும் அவன் கண்டு, உங்களால் அடைந்த ஆறுதலைத் தெரியப்படுத்தினதினாலும், நானும் ஆறுதலடைந்து அதிகமாய்ச் சந்தோஷப்பட்டேன்.
8 ஆதலால் நான் நிருபத்தினாலே உங்களைத் துக்கப்படுத்தியிருந்தும், அந்த நிருபம் கொஞ்சப்பொழுதாகிலும் உங்களைத் துக்கப்படுத்தினதென்று கண்டு நான் மனஸ்தாபப்பட்டிருந்தும், இப்பொழுது மனஸ்தாபப்படுகிறதில்லை.
9 இப்பொழுது சந்தோஷப்படுகிறேன்; நீங்கள் துக்கப்பட்டதற்காக அல்ல, மனந்திரும்புகிறதற்கேதுவாகத் துக்கப்பட்டதற்காகவே சந்தோஷப்படுகிறேன்; நீங்கள் ஒன்றிலும் எங்களால் நஷ்டப்படாதபடிக்கு, தேவனுக்கேற்ற துக்கம் அடைந்தீர்களே.
10 தேவனுக்கேற்ற துக்கம் பின்பு மனஸ்தாபப்படுகிறதற்கு இடமில்லாமல் இரட்சிப்புக்கேதுவான மனந்திரும்புதலை உண்டாக்குகிறது; லெளகிக துக்கமோ மரணத்தை உண்டாக்குகிறது.
11 பாருங்கள், நீங்கள் தேவனுக்கேற்ற துக்கமடைந்ததுண்டே; அது உங்களிடத்தில் எவ்வளவு ஜாக்கிரதையையும், குற்றந்தீர எவ்வளவு நியாயஞ்சொல்லுதலையும், எவ்வளவு வெறுப்பையும், எவ்வளவு பயத்தையும், எவ்வளவு ஆவலையும், எவ்வளவு பக்திவைராக்கியத்தையும், எவ்வளவு கண்டிப்பையும் உண்டாக்கிற்று. இந்தக் காரியத்திலே நீங்கள் எல்லாவிதத்திலும் உங்களைச் சுத்தவான்களென்று விளங்கப்பண்ணினீர்கள்.
5-6 வசனங்கள் பவுலின் மனிதத் தன்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன — 'புறம்பே போராட்டங்களும், உள்ளே பயங்களும்' என்று ஒரு பெரிய அப்போஸ்தலனே தன் பலவீனத்தை மறைக்காமல் ஒப்புக்கொள்கிறார். அவனுடைய ஆறுதல் வந்தது சூழ்நிலைகள் மாறியதால் அல்ல, தீத்து என்ற நண்பன் வந்ததால் — தேவனுடைய ஆறுதல் பெரும்பாலும் மனித உறவுகள் மூலமாகவே நமக்கு வந்தடைகிறது என்பதை இது நமக்குக் காட்டுகிறது.
9-10 வசனங்களில் பவுல் இந்த அதிகாரத்தின் மிக முக்கியமான இறையியல் வேறுபாட்டைச் செய்கிறார்: 'தேவனுக்கேற்ற துக்கம்' மற்றும் 'லெளகிக துக்கம்.' இரண்டும் துக்கமே, ஆனால் அவற்றின் திசையும் விளைவும் முற்றிலும் மாறுபட்டவை. தேவனுக்கேற்ற துக்கம் தேவனை நோக்கியது — பாவம் அவரை எப்படிப் புண்படுத்தியது என்பதைப் பற்றியது — இது இரட்சிப்புக்கேதுவான, மனஸ்தாபமில்லாத மனந்திரும்புதலை உண்டாக்குகிறது. லெளகிக துக்கமோ, தன்னை நோக்கியது — வெட்கம், நஷ்டம், பிடிபட்ட வருத்தம் — இது இறுதியில் மரணத்தையே உண்டாக்குகிறது: தொடர் குற்றவுணர்வு, மனத்தாழ்வு, சுய-அழிவு. பேதுருவின் அழுகையும் (மத்தேயு 26:75) யூதாஸின் வருத்தமும் (மத்தேயு 27:5) இந்த இரு வழிகளையும் தெளிவாக விளக்கும் வேத உதாரணங்கள்.
|
📘 ஆசிரியர் குறிப்பு
இந்த வேறுபாடு பேஸ்டரல் அக்கறையிலும் தனிப்பட்ட ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியிலும் மிக முக்கியமானது. ஒருவர் தவறு செய்தபோது உணரும் துக்கம் உண்மையான மாற்றத்திற்கு இட்டுச்செல்கிறதா, அல்லது வெறும் சுய-தண்டனை, வெட்கம், மறைத்தல் ஆகியவற்றில் சிக்கிக்கொள்கிறதா என்பதைப் பகுத்தறிய வேண்டும். 11-ம் வசனத்தில் பட்டியலிடப்பட்ட ஏழு விளைவுகள் (ஜாக்கிரதை, நியாயஞ்சொல்லுதல், வெறுப்பு, பயம், ஆவல், பக்திவைராக்கியம், கண்டிப்பு) உண்மையான மனந்திரும்புதலின் ஆரோக்கியமான அறிகுறிகள் — வெறும் உணர்ச்சிகரமான கண்ணீர் அல்ல, நடத்தை மாற்றத்தை நோக்கிய உறுதியான அடிகள்.
|
🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: சங்கீதம் 51:1-17; மத்தேயு 26:75; மத்தேயு 27:3-5; 2 கொரிந்தியர் 2:5-11; லூக்கா 15:17-20
பகுதி 3 — தீத்துவின் சந்தோஷமும் பவுலின் திடநம்பிக்கையும் (வச. 12-16)
12 ஆதலால் நான் உங்களுக்கு அப்படி எழுதியிருந்தும், அநியாயஞ்செய்தவனிமித்தமுமல்ல, அநியாயஞ்செய்யப்படவனிமித்தமுமல்ல, தேவனுக்குமுன்பாக உங்களைக்குறித்து எங்களுக்கு உண்டாயிருக்கிற ஜாக்கிரதை உங்களுக்கு வெளிப்படும்பொருட்டே அப்படி எழுதினேன்.
13 இதினிமித்தம் நீங்கள் ஆறுதலடைந்ததினாலே நாங்களும் ஆறுதலடைந்தோம்; விசேஷமாகத் தீத்துவினுடைய ஆவி உங்கள் அனைவராலும் ஆறுதலடைந்ததினாலே, அவனுக்கு உண்டான சந்தோஷத்தினால் அதிக சந்தோஷப்பட்டோம்.
14 இப்படியிருக்க, உங்களுக்குப் புகழ்ச்சியாய் நான் அவனுடனே சொன்ன யாதொன்றைக்குறித்தும் வெட்கப்படமாட்டேன்; நாங்கள் சகலத்தையும் உங்களுக்குச் சத்தியமாய்ச் சொன்னதுபோல, தீத்துவுடனே நாங்கள் உங்களுக்குப் புகழ்ச்சியாய்ச் சொன்னதும் சத்தியமாக விளங்கிற்றே.
15 மேலும் நீங்களெல்லாரும் கட்டளைக்கு அமைந்து, பயத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் தன்னை ஏற்றுக்கொண்டதை அவன் நினைக்கையில், அவனுடைய உள்ளம் உங்களைப்பற்றி அதிக அன்பாயிருக்கிறது.
16 ஆகையால் எல்லாவிதத்திலும் உங்களைக்குறித்து எனக்குத் திடநம்பிக்கை உண்டாயிருக்கிறதென்று சந்தோஷப்படுகிறேன்.
பவுல் தன் கடினமான நிருபத்தின் உண்மையான நோக்கத்தை இங்கு தெளிவுபடுத்துகிறார் — அது யாரையாவது குற்றம் சாட்டுவதற்காக அல்ல, மாறாக கொரிந்தியருடைய தேவனுக்குமுன் இருக்கும் உண்மையான அக்கறையை அவர்களே கண்டுகொள்ளும்படிக்கே. இது ஒரு முக்கியமான பேஸ்டரல் நுட்பம்: சில நேரங்களில் கடினமான உரையாடல்களின் நோக்கம் தண்டிப்பதல்ல, மாறாக ஒருவருக்கு அவர்களே தங்கள் சொந்த இருதயத்தை வெளிப்படையாகக் காணும் வாய்ப்பைத் தருவது.
இந்த அதிகாரத்தின் அழகான படம் என்னவெனில், சபை மறுசீரமைப்பு எப்படி பெரும்பாலும் மூன்றாம் நபர்களின் மூலமாக நடைபெறுகிறது என்பதைக் காட்டுவது. தீத்து, பவுலுக்கும் கொரிந்தியருக்கும் இடையே ஒரு பாலமாக செயல்பட்டார் — அவர்களுடைய உண்மையான மனந்திரும்புதலையும் அன்பையும் பவுலிடம் கொண்டுவந்தார், அதே நேரம் பவுலின் அக்கறையை அவர்களிடம் கொண்டுசென்றார். 15-ம் வசனத்தில் 'பயத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் தீத்துவை ஏற்றுக்கொண்டது' கொரிந்தியரின் மனந்திரும்புதலின் தீவிரத்தையும் உண்மைத்தன்மையையும் நிரூபிக்கிறது — இது வெறும் மேலோட்டமான வருத்தமல்ல, ஆழமான பணிவும் மரியாதையும்.
|
📘 ஆசிரியர் குறிப்பு
இந்தப் பகுதி சபை முரண்பாடுகளைத் தீர்க்கும் ஒரு ஆரோக்கியமான மாதிரியை வழங்குகிறது: (1) கடினமான உண்மையை அன்போடு சொல்வது தேவைப்படும்போது தயங்காதிருத்தல் (2) அதன் பின்விளைவுகளை கவலையோடு எதிர்பார்த்துக் காத்திருத்தல் (3) மத்தியஸ்தர்களைப் பயன்படுத்தி உறவுகளை மீட்டெடுத்தல் (4) உண்மையான மனந்திரும்புதலின் அறிகுறிகளைக் கண்டு மகிழ்ச்சியடைந்து முழு நம்பிக்கையை மீண்டும் வழங்குதல். கலாத்தியர் 6:1-ல் சொல்லப்பட்ட 'சாந்த ஆவியோடே' திருத்துதல் என்ற கொள்கையின் ஒரு நேரடி வாழ்க்கை உதாரணமே இந்த அதிகாரம்.
|
🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: கலாத்தியர் 6:1; மத்தேயு 18:15-17; 2 கொரிந்தியர் 2:12-13; பிலிப்பியர் 2:19-24
|
🎯 பயன்பாட்டு சிந்தனை
இந்த அதிகாரம் நம்மை நமது சொந்த துக்கத்தையும் மனந்திரும்புதலையும் பரிசோதிக்க அழைக்கிறது: கடிந்துகொள்ளப்படும்போதோ தவறு சுட்டிக்காட்டப்படும்போதோ, நான் தேவனுக்கேற்ற துக்கத்தை அடைகிறேனா — தேவனை நோக்கி திரும்பி, உண்மையான மாற்றத்தை நோக்கி நகர்கிறேனா — அல்லது லெளகிக துக்கத்தில் சிக்கி, வெட்கத்திலும் சுய-தண்டனையிலும் மூழ்கிவிடுகிறேனா? மேலும், இந்த அதிகாரம் நமக்குக் காட்டும் அழகான உண்மை: முரிந்த உறவுகளை மீட்டெடுப்பது சாத்தியம், அன்பான நேர்மையும் பொறுமையான காத்திருப்பும் இருக்கும்போது. இந்த வாரம், நீங்கள் யாருடனாவது கடினமான சத்தியத்தைப் பகிர வேண்டிய இடத்தில், அன்போடும் நம்பிக்கையோடும் அதைச் செய்யுங்கள் — தீத்துவைப் போன்ற ஒரு அமைதியான, நம்பகமான பாலமாக நீங்களும் இருக்கக்கூடும்.
|
2 கொரிந்தியர் 7 தமிழ் வேத பாட ஆய்வு | தேவனுக்கேற்ற துக்கம் | இரட்சிப்புக்கேதுவான மனந்திரும்புதல் | தீத்துவின் ஆறுதல் —2 கொரிந்தியர் 7 விளக்கம் | 2 Corinthians 7 Tamil | tamil bible search | tamil bible online | tamil bible verse search | tamilbiblesearch.com