மக்கெதோனியாவின் உதாரத்துவமும், கிறிஸ்துவின் கிருபையும், கொடுப்பதின் இறையியலும்

ஏழு அதிகாரங்களில் சபை மறுசீரமைப்பையும் தேவனுக்கேற்ற துக்கத்தையும் விவரித்த பவுல், எட்டாம் அதிகாரத்தில் ஒரு புதிய, மிகவும் நடைமுறையான பொருளுக்குத் திரும்புகிறார்: எருசலேமிலுள்ள ஏழை விசுவாசிகளுக்காக சேகரிக்கப்படும் தர்மசகாயம். இந்த அதிகாரத்தின் சிறப்பு என்னவெனில், பவுல் கொடுப்பதை வெறும் நிதி நிர்வாகமாக அல்ல, ஒரு ஆழ்ந்த ஆவிக்குரிய கிருபையாகவும், கிறிஸ்துவின் தன்னலமற்ற அன்பின் நேரடி பிரதிபலிப்பாகவும் முன்வைக்கிறார். மக்கெதோனிய சபைகளின் உதாரத்துவத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டி, கிறிஸ்துவின் தரித்திரமாதலைக் குறிப்பிட்டு, இறுதியில் நேர்மையான நிதி நிர்வாகத்தின் நடைமுறை ஏற்பாடுகளையும் விளக்குகிறார்.

பவுல் தொடங்குவது மக்கெதோனிய சபைகளுக்கு (பிலிப்பி, தெசலோனிக்கே, பெரோயா போன்ற ஏழை, துன்பப்பட்ட சபைகள்) தேவன் அளித்த கிருபையை அறிவிப்பதன் மூலம் — அவர்கள் கொடுத்த விதம் பேச்சளவில் விவரிக்க முடியாத அளவு அசாதாரணமானது.

 2   அவர்கள் மிகுந்த உபத்திரவத்தினாலே சோதிக்கப்படுகையில், கொடிய தரித்திரமுடையவர்களாயிருந்தும், தங்கள் பரிபூரண சந்தோஷத்தினாலே மிகுந்த உதாரத்துவமாய்க் கொடுத்தார்கள்.

 3   மேலும் அவர்கள் தங்கள் திராணிக்குத் தக்கதாகவும், தங்கள் திராணிக்கு மிஞ்சியும் கொடுக்க தாங்களே மனதுள்ளவர்களாயிருந்தார்களென்பதற்கு, நான் சாட்சியாயிருக்கிறேன்.

4-ம் வசனத்தில் பவுல் குறிப்பிடுகிறார்: இந்த சபைகள் தர்மகாரியத்தில் பங்குபெறும்படி பவுலை மன்றாடி வேண்டிக்கொண்டனர் — கொடுப்பது ஒரு சுமையாக அல்ல, ஒரு சிலாக்கியமாக அவர்கள் கருதினர். ஆனால் இதற்கும் முந்தைய ஆழமான காரணத்தை பவுல் 5-ம் வசனத்தில் வெளிப்படுத்துகிறார்:

 5   மேலும் நாங்கள் நினைத்தபடிமாத்திரம் கொடாமல், தேவனுடைய சித்தத்தினாலே முன்பு தங்களைத்தாமே கர்த்தருக்கும், பின்பு எங்களுக்கும் ஒப்புக்கொடுத்தார்கள்.

இந்த ஒரு வசனம் முழு கிறிஸ்தவ கொடையின் இறையியலின் திறவுகோல். மக்கெதோனியர் முதலில் தங்கள் பணத்தைக் கொடுக்கவில்லை — அவர்கள் முதலில் தங்களையே கர்த்தருக்கு ஒப்புக்கொடுத்தார்கள். நிதிக் கொடை என்பது ஒரு தனித்த மத கடமையல்ல; அது முழுமையான, ஏற்கனவே நடந்த ஒரு சரணாகதியின் இயற்கையான, தவிர்க்கமுடியாத விளைவு. 6-ம் வசனத்தில் தீத்து இந்தத் தர்மகாரியத்தை கொரிந்தியரிடத்தில் முடிக்கும்படி பவுல் அவனை அனுப்புவதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: மாற்கு 12:41-44 (விதவையின் இரண்டு காசு); பிலிப்பியர் 4:15-19; ரோமர் 12:1

பகுதி 2 — கிறிஸ்துவின் கிருபையும் கொடுப்பதின் தத்துவமும் (வச. 7-15)

7-8 வசனங்களில் பவுல், விசுவாசத்திலும் அறிவிலும் அன்பிலும் பெருகியிருக்கும் கொரிந்தியர் இந்த தர்மகாரியத்திலும் பெருக வேண்டுமெனக் கேட்கிறார் — ஆனால் இதை ஒரு கட்டளையாக அல்ல, ஒரு அழைப்பாகவே முன்வைக்கிறார். பின்பு, அவர் இந்த முழு உபதேசத்தின் இறையியல் அஸ்திவாரமான வசனத்தை வழங்குகிறார்:

 9   நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் கிருபையை அறிந்திருக்கிறீர்களே; அவர் ஐசுவரியமுள்ளவராயிருந்தும், நீங்கள் அவருடைய தரித்திரத்தினாலே ஐசுவரியவான்களாகும்படிக்கு, உங்கள்நிமித்தம் தரித்திரரானாரே.

இது இந்த அதிகாரத்தின் மட்டுமல்ல, முழு கிறிஸ்தவ கொடையின் இறையியலின் இதயம். இயேசு கிறிஸ்து பரலோக மகிமையிலும் ஐசுவரியத்திலும் இருந்தார் — ஆனால் நமக்காக தன்னை வெறுமையாக்கி (பிலிப்பியர் 2:6-8), மனுஷனாகி, தரித்திரத்தை ஏற்று, சிலுவையில் மரித்தார். இதன் நோக்கம்: நாம் அவருடைய ஆவிக்குரிய, நித்திய ஐசுவரியத்தில் பங்குபெற வேண்டும் என்பதே. இது 'செல்வத்தை பகிர்தல்' என்ற வெறும் தார்மீக தத்துவம் அல்ல — சுவிசேஷத்தின் ஒரு நேரடி வெளிப்பாடு: கிருபை எப்போதும் ஒருவரின் நஷ்டத்தின் மூலம் மற்றொருவரின் செல்வத்தை உண்டாக்குகிறது.

10-11 வசனங்களில், பவுல் தன் ஆலோசனையை அளிக்கிறார்: ஒரு வருடத்திற்கு முன் தொடங்கிய இந்த தர்மகாரியத்தை இப்போது நிறைவேற்ற வேண்டும் — ஆசை மட்டும் போதாது, செயல்பாடும் தேவை. ஆனால் இந்த செயல்பாடு எந்த அளவுக்கு எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்பதை அவர் உடனடியாக தெளிவுபடுத்துகிறார்:

 12   ஒருவனுக்கு மனவிருப்பமிருந்தால், அவனுக்கு இல்லாததின்படியல்ல, அவனுக்கு உள்ளதின்படியே அங்கிகரிக்கப்படும்.

இது கொடுப்பதின் அழுத்தத்தை நீக்கும் ஒரு விடுதலையான வார்த்தை. தேவன் யாரிடமும் இல்லாததைக் கேட்பதில்லை; அவர் கேட்பது மனவிருப்பத்தையும், உள்ளதிலிருந்து உண்மையாக கொடுப்பதையும் மட்டுமே. 13-15 வசனங்களில் பவுல் 'சமநிலை' (equality) என்ற முக்கிய கொள்கையை அறிமுகப்படுத்துகிறார் — கொரிந்தியரின் மிகுதி எருசலேமியரின் குறைவுக்கு உதவும், எதிர்காலத்தில் நிலைமை மாறினால் எருசலேமியரின் மிகுதி கொரிந்தியருக்கு உதவும் என்ற பரஸ்பர சபை-குடும்ப பொறுப்பு.

 14   எப்படியெனில், மிகுதியாய்ச் சேர்த்தவனுக்கு அதிகமானதுமில்லை, கொஞ்சமாய்ச் சேர்த்தவனுக்குக் குறைவானதுமில்லை என்று எழுதியிருக்கிறபிரகாரம், சமநிலைப் பிரமாணத்தின்படியே, அவர்களுடைய செல்வம் உங்கள் வறுமைக்கு உதவும்படிக்கு இக்காலத்திலே உங்களுடைய செல்வம் அவர்களுடைய வறுமைக்கு உதவுவதாக.

🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: பிலிப்பியர் 2:6-8; யாத்திராகமம் 16:16-18; 1 கொரிந்தியர் 12:25-26; அப்போஸ்தலர் 4:32-35

பகுதி 3 — நேர்மையான நிர்வாகமும் நம்பகமான தூதுவர்களும் (வச. 16-24)

16-19 வசனங்களில் பவுல் நடைமுறை ஏற்பாடுகளை விவரிக்கிறார்: தீத்துவும், சுவிசேஷ ஊழியத்தில் புகழ்பெற்ற இன்னொரு சகோதரனும் இந்த தர்மப்பணத்தைச் சேகரித்து எருசலேமுக்குக் கொண்டுபோக நியமிக்கப்பட்டனர். இதற்குப் பின்னால் ஒரு முக்கியமான தத்துவம் இருக்கிறது — நிதி நிர்வாகத்தில் தனி நபர்கள் அல்ல, சபையால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட குழுவே பொறுப்பு வகிக்க வேண்டும்:

 21   கர்த்தருக்கு முன்பாகமாத்திரமல்ல, மனுஷருக்கு முன்பாகவும் யோக்கியமானவைகளைச் செய்ய நாடுகிறோம்.

இந்த ஒரு வரி நிதி நிர்வாகத்திற்கான ஒரு காலமற்ற கொள்கையை வழங்குகிறது. பவுலின் மனச்சாட்சி தேவனுக்கு முன்பாக சுத்தமாக இருந்தாலும் போதாது என்று அவர் நினைக்கிறார் — வெளிப்படையான, சரிபார்க்கக்கூடிய நேர்மையும் அவசியம். 22-23 வசனங்களில் மேலும் ஒரு சகோதரனை அனுப்புவதைக் குறிப்பிட்டு, தீத்துவும் இந்த சகோதரர்களும் சபைகளின் ஸ்தானாபதிகளும் கிறிஸ்துவின் மகிமையுமாக இருக்கிறார்கள் என்று உறுதிப்படுத்துகிறார். அதிகாரம் ஒரு அன்பான, நேரடியான வேண்டுகோளுடன் முடிகிறது:

 24   ஆதலால் உங்கள் அன்பையும், நாங்கள் உங்களைக்குறித்துச் சொன்ன புகழ்ச்சியையும், சபைகளுக்கு முன்பாக அவர்களுக்குத் திருஷ்டாந்தப்படுத்துங்கள்.

🔗 இணை வேதப்பகுதிகள்: நீதிமொழிகள் 3:4; ரோமர் 12:17; 1 தீமோத்தேயு 3:2-7

2 கொரிந்தியர் 8 தமிழ் வேத பாட ஆய்வு | மக்கெதோனியாவின் உதாரத்துவம் | கிறிஸ்துவின் தரித்திரமாதல் | சமநிலைக் கொள்கை | நேர்மையான நிதி நிர்வாகம் — 2 கொரிந்தியர் 8  விளக்கம் | 2 Corinthians 8  Tamil | tamil bible search | tamil bible online | tamil bible verse search | tamilbiblesearch.com