லூக்கா அதிகாரம் 15 -விளக்கவுரை


முக்கியக் கருத்து: மனந்திரும்புகிற ஒரே பாவியினிமித்தம் பரலோகத்தில் மிகுந்த சந்தோஷம்.

 

ஆயக்காரரும் பாவிகளும் இயேசுவிடம் வந்தார்கள். பரிசேயர் முறுமுறுத்தார்கள் — இவர் பாவிகளை ஏற்றுக்கொண்டு சாப்பிடுகிறார். இயேசு மூன்று உவமைகள் சொன்னார் — தொலைந்த ஆடு, தொலைந்த காசு, தொலைந்த மகன். மூன்றும் ஒரே செய்தி — தொலைந்தது கண்டுபிடிக்கப்படும்போது ஆனந்தம் உண்டாகும்.

 

1. (வச.1-10) — தொலைந்த ஆடும் காசும்: தேடும் தேவன்

நூறு ஆடுகளில் ஒன்று தொலைந்தால் — தொண்ணூற்றொன்பதை விட்டு, காணாமற்போனதை கண்டுபிடிக்கும்வரை தேடுவான். கண்டுபிடித்தபின் தோள்களில் போட்டுக்கொண்டு வீட்டுக்கு வருவான். சிநேகிதரை கூட வரவழைத்து சந்தோஷப்படுவான். அதுபோல மனந்திரும்பும் ஒரே பாவிக்காக பரலோகத்தில் மிகுந்த சந்தோஷம்.

"அதுபோல, மனந்திரும்புகிற ஒரே பாவியினிமித்தம் பரலோகத்தில் மிகுந்த சந்தோஷம் உண்டாயிருக்கும் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்"  — லூக்கா 15:7

யேசேக்கியேல் 34:16 — தொலைந்துபோனதை தேடுவேன், விரட்டப்பட்டதை திரும்ப கொண்டுவருவேன்.

இன்று நமக்கு: நீங்கள் தொலைந்திருந்தாலும் — தேவன் தேடுகிறார். அவரிடம் திரும்புங்கள்.

 

2. (வச.11-24) — தொலைந்த மகன்: தகப்பனின் ஓட்டம்

இரண்டு மகன்கள். இளையவன் தன் பங்கை கேட்டான். வாங்கி தூர தேசத்திற்கு போனான். எல்லாவற்றையும் அழித்தான். பஞ்சம் வந்தது, பன்றிகளை மேய்க்க ஆனான். புத்தி தெளிந்தது — தகப்பன் வீட்டில் கூலிக்காரர்களுக்கு பூர்த்தியான சாப்பாடு, நான் பசியால் சாகிறேன். திரும்பி போவேன்.

 

அவன் தூரத்தில் வரும்போதே தகப்பன் கண்டான். மனதுருகி ஓடினான். கழுத்தை கட்டிக்கொண்டான், முத்தமிட்டான். மகன் சொன்னான் — பரத்துக்கு விரோதமாகவும் உமக்கு முன்பாகவும் பாவஞ்செய்தேன். உயர்ந்த வஸ்திரம், மோதிரம், பாதரட்சை, கொழுத்த கன்று. இது நம் தேவனின் உருவம்.

"அவன் தூரத்தில் வரும்போதே, அவனுடைய தகப்பன் அவனைக் கண்டு, மனதுருகி, ஓடி, அவன் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு, அவனை முத்தஞ்செய்தான்"  — லூக்கா 15:20

ரோமர் 5:8 — நாம் பாவிகளாயிருக்கையில் கிறிஸ்து நமக்காக மரித்தார், இதினால் தேவன் நம்மேல் வைத்த அன்பு விளங்குகிறது.

இன்று நமக்கு: இயேசுவை விட்டு தூரம் போயிருந்தாலும் — திரும்புங்கள், தகப்பன் ஓடி வருகிறார்.

 

3. (வச.25-32) — மூத்த மகன்: வீட்டில் இருந்தும் தொலைந்தவன்

மூத்த மகன் வயலிலிருந்தான். கீத வாத்தியம் கேட்டான். என்ன என்று கேட்டான். சகோதரன் வந்தான், கொழுத்த கன்று அடிக்கப்பட்டது என்று சொன்னான். கோபமடைந்தான் — உள்ளே போக மனதில்லாதிருந்தான். தகப்பன் வெளியே வந்து அழைத்தான்.

 

மூத்தவன் சொன்னான் — இத்தனை வருஷமாய் ஊழியஞ்செய்தேன், ஒரு ஆட்டுக்குட்டியையாவது கொடுக்கவில்லை. தகப்பன் சொன்னான் — மகனே, நீ எப்போதும் என்னோடிருக்கிறாய், எனக்குள்ளதெல்லாம் உன்னுடையது. உன் சகோதரன் மரித்தான், திரும்பவும் உயிர்த்தான். இந்த உவமை நமக்கும் கேள்வி கேட்கிறது — தேவனுடைய கிருபையில் நாமும் மகிழ்கிறோமா?

"நாம் சந்தோஷப்பட்டு மகிழ்ச்சியாயிருக்க வேண்டுமே; உன் சகோதரனாகிய இவனோ மரித்தான், திரும்பவும் உயிர்த்தான்; காணாமற்போனான், திரும்பவும் காணப்பட்டான்"  — லூக்கா 15:32

யோனா 4:2 — தேவன் இரக்கமும் மனதுருக்கமும் நீடிய சாந்தமும் மிகுந்த கிருபையுமுள்ளவர்.

இன்று நமக்கு: பாவிகள் மனந்திரும்பும்போது நாம் மகிழ்கிறோமா, அல்லது மூத்த மகனைப்போல் குறைசொல்கிறோமா?

 


Author: Tamilbiblesearch