1. (வச.1-11) — நியாயம் தீர்க்கிறவனே, நீயும் அதே குற்றவாளி

1-ம் அதிகாரத்தை படித்த ஒரு யூத வாசகர் ஒருவேளை தலையசைத்து, 'ஆமாம், அந்த அஞ்ஞானிகள் மிகவும் மோசமானவர்கள்' என்று நினைத்திருக்கக்கூடும். பவுல் திடீரென்று திசையை மாற்றி, அந்த வாசகரையே நோக்கி பேசுகிறார் — 'மற்றவர்களைக் குற்றவாளியாகத் தீர்க்கிறவனே, நீ யாரானாலும் சரி, போக்குச்சொல்ல உனக்கு இடமில்லை.' இது ஒரு அற்புதமான பிரசங்க உத்தி — கேட்பவனை தன் சொந்த தீர்ப்பினால் சிக்க வைப்பது.

📖 ஆழமான புரிதல்: இது நாத்தான் தீர்க்கதரிசி தாவீது ராஜாவிடம் பயன்படுத்திய அதே உத்தி (2 சாமுவேல் 12) — ஒரு கதையின் மூலம் அல்லது ஒரு கொள்கை மூலம் கேட்பவனை தன் சொந்த தீர்ப்பினால் மாட்ட வைப்பது. மற்றவர் மீது தீர்ப்பு வழங்கும் ஒவ்வொரு முறையும், அந்த அளவுகோலின்படி நாமும் அளவிடப்படுவோம் என்பதை பவுல் நினைவூட்டுகிறார். தேவனுடைய தயவு, பொறுமை, நீடியசாந்தம் ஆகியவை நம்மை நியாயத்தீர்ப்புக்கு பாதுகாப்பாக உணரவைக்கக்கூடாது — அவை உண்மையில் நம்மை மனந்திரும்புதலுக்கு அழைக்கின்றன (2:4).

இன்று நமக்கு: இன்று மற்றவர் மீது தீர்ப்பு வழங்கும் முன், 'இதே அளவுகோலை நான் என் மீது பயன்படுத்த தயாரா?' என்று கேளுங்கள். தேவனுடைய தயவை மனந்திரும்புதலுக்கான அழைப்பாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

2. (வச.12-16) — நியாயப்பிரமாணமும் மனச்சாட்சியும் — யூதனுக்கும் புறஜாதிக்கும் ஒரே அளவுகோல்

பவுல் இப்போது ஒரு ஆழமான நியாயத்தை நிலைநாட்டுகிறார் — மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தை ஒருபோதும் கேட்டிராத புறஜாதியினரும் தேவனுக்கு பொறுப்புடையவர்கள். எப்படி? ஏனெனில் அவர்களுடைய மனச்சாட்சியே ஒரு உள்ளார்ந்த சட்டமாக செயல்படுகிறது, 'குற்றமுண்டு குற்றமில்லையென்று அவர்களுடைய சிந்தனைகள் ஒன்றையொன்று தீர்க்கிறது.' இது வெளிப்படையான வெளிப்பாட்டைப் பெறாதவர்களும் தேவனுடைய தார்மீக சட்டத்தின் அடிப்படை உணர்வுடன் படைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

📖 ஆழமான புரிதல்: இது 'இயற்கை சட்டம்' (natural law) என்ற கருத்தின் வேதாகம அடிப்படை — எல்லா மனிதர்களும், அவர்களது மத அல்லது கலாச்சார பின்னணி எதுவாக இருந்தாலும், தார்மீக சரி-தவறு பற்றிய ஒரு அடிப்படை உணர்வுடன் படைக்கப்பட்டுள்ளனர். இது தேவனுடைய சாயலில் படைக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு மனிதனிலும் பொறிக்கப்பட்ட ஒரு அடையாளம். ஆனாலும் இந்த மனச்சாட்சி மட்டும் இரட்சிப்பிற்கு போதுமானது அல்ல — அது நம்மை குற்றவாளியாக நிரூபிக்கும் ஒரு சாட்சி, விடுதலை அளிக்கும் ஒரு வழிமுறை அல்ல.

இன்று நமக்கு: உங்கள் மனச்சாட்சி பேசும்போது கவனியுங்கள் — அது தேவனுடைய தார்மீக சட்டத்தின் எதிரொலி. ஆனால் மனச்சாட்சி மட்டும் உங்களை காப்பாற்றாது; அதற்கு கிறிஸ்துவின் இரட்சிப்பு தேவை.

3. (வச.17-29) — பெயரளவு மதம் போதாது — உள்ளத்தின் விருத்தசேதனம்

பவுல் இப்போது நேரடியாக யூத வாசகரிடம் திரும்புகிறார். ஒரு யூதன் நியாயப்பிரமாணத்தை வைத்திருப்பதில் பெருமைப்பட்டு, தன்னை 'குருடருக்கு வழிகாட்டி', 'இருளிலுள்ளவர்களுக்கு வெளிச்சம்' என்று கருதலாம். ஆனால் பவுல் ஒரு கூர்மையான கேள்வியை எழுப்புகிறார் — 'மற்றவனுக்குப் போதிக்கிற நீ உனக்குத்தானே போதியாமலிருக்கலாமா?' நியாயப்பிரமாணத்தை வைத்திருப்பதும் அதை வாழ்வதும் வெவ்வேறு காரியங்கள். வெளிப்புற விருத்தசேதனம் இருதயத்தின் நிலையை மாற்றாது.

📖 ஆழமான புரிதல்: இந்த வசனம் இந்த அதிகாரத்தின் — ஏன், முழு நிருபத்தின் — மையக் கருத்தை முன்வைக்கிறது: வெளிப்புற மத அடையாளங்கள் (விருத்தசேதனம், சடங்குகள், பாரம்பரியங்கள்) இருதயத்தின் மாற்றத்திற்கு பதிலாக இருக்க முடியாது. 'உள்ளத்திலே யூதன்' என்ற கருத்து பின்னர் பவுலின் இறையியலில் விரிவடைந்து, யூதன்-புறஜாதி என்ற பிரிவை கடந்து, விசுவாசத்தின் மூலம் தேவனுடைய குடும்பத்தில் சேரும் அனைவரையும் உள்ளடக்குகிறது. இது வெளிப்புற மார்க்க அடையாளங்களை நம்பும் எந்த மதத்திற்கும் ஒரு எச்சரிக்கை.

இன்று நமக்கு: உங்கள் வெளிப்புற மத நடைமுறைகள் — தேவாலயத்திற்குச் செல்வது, பைபிள் வாசிப்பது, சடங்குகளில் பங்கேற்பது — உங்கள் இருதயத்தின் உண்மையான மாற்றத்தை பிரதிபலிக்கிறதா என்று சுயபரிசோதனை செய்யுங்கள். தேவன் தேடுவது சடங்கல்ல, இருதயம்.

ரோமர் 2 விளக்கம் | Romans 2 Tamil | நியாயம் தீர்க்கிறவனே நீயும் குற்றவாளி | உள்ளத்தின் விருத்தசேதனம் |tamil bible search | tamil bible online | tamil bible verse search | tamilbiblesearch.com

Author: Tamilbiblesearch